زندانی زن محکوم به اعدام در آمریکا پس از دو تزریق مرگبار زنده ماند

وکیل کریستا پایک، زندانی محکوم به اعدام در ایالت تنسی آمریکا، می‌گوید که موکلش پس از ناکامی مقام‌ها در اجرای حکم اعدام، به بیمارستان منتقل شده است. در جریان این تلاش برای اجرای حکم، دو دوز از داروی پنتوباربیتال به او تزریق شد، اما او زنده ماند.

تیم حقوقی کریستا پایک همزمان با ادامه روند اجرای حکم، درخواست‌های فوری برای توقف آن ثبت کرد و اعلام کرد خانم پایک هوشیاری خود را از دست داده، اما همچنان نبض دارد و صدای خروپف او شنیده می‌شود.

وکلای او گفتند که پس از تزریق دو دوز پنتوباربیتال به این محکوم ۵۰ ساله، او با آمبولانس از زندان منتقل و در بیمارستان بستری شده است. آنها در نخستین ساعات پس از انتقال گفتند که هنوز از وضعیت دقیق او اطلاع ندارند.

خانم پایک در سال ۱۹۹۶ به جرم قتل کالین اسلمر، زن ۱۹ ساله‌ای که یک سال پیش‌تر کشته شده بود، به اعدام محکوم شد. او هنگام ارتکاب قتل ۱۸ سال داشت.

اجرای حکم او تا آخرین ساعات با کشمکش حقوقی همراه بود. دادگاه تجدیدنظر حوزه ششم آمریکا حدود یک ساعت پیش از زمان تعیین‌شده، اجرای حکم را متوقف کرد، اما چند ساعت بعد دیوان عالی ایالات متحده این توقف را لغو کرد و راه برای اجرای حکم باز شد.

بر اساس اسناد پرونده، خانم پایک و دوست‌پسرش در آن زمان، تاداریل شیپ، در سال ۱۹۹۵ کالین اسلمر را که در یک مرکز آموزش شغلی در ناکسویل با او آشنا شده بودند، مورد ضرب‌وشتم قرار دادند و او را کشتند.

می مارتینز، مادر مقتول، از جمله کسانی بود که خواهان اجرای حکم اعدام بود. او پس از وقایع چهارشنبه شب به ان‌بی‌سی نیوز گفت: «اوضاع بسیار آشفته بود.»

تلاش برای اجرای حکم در زندان فوق‌امنیتی ریوربند در نشویل انجام شد. شاهدان رسانه‌ای گفتند پرده اتاق اجرای حکم ساعت ۷:۲۷ شب بالا رفت و خانم پایک به تخت بسته شده بود. تا ساعت ۸:۲۶ شب دوز دوم پنتوباربیتال نیز به او تزریق شده بود.

به گزارش آسوشیتدپرس، پس از تزریق نخستین مجموعه دارو و زنده ماندن خانم پایک، مجموعه دوم نیز تزریق شد. دستورالعمل تنسی پیش‌بینی می‌کند که اگر محکوم پس از مجموعه نخست فوت نکرد، مجموعه دوم دارو استفاده شود، اما مشخص نمی‌کند اگر فرد پس از مجموعه دوم نیز زنده بماند چه باید کرد.

این دومین بار در سال جاری است که تنسی نتوانسته یک حکم اعدام را اجرا کند. در ماه مه اجرای حکم تونی کاروترز پس از آن متوقف شد که ماموران نتوانستند مسیر وریدی برای تزریق پیدا کنند.

بیل لی، فرماندار تنسی، پس از این حادثه بقیه اعدام‌های امسال را متوقف و دستور بررسی مستقل ماجرا را صادر کرده است.

او در این بیانیه‌ اعلام کرد که دستور انجام «یک بررسی جامع توسط طرفی ثالث برای مشخص شدن دقیق آنچه اتفاق افتاده است» را صادر کرده است.

فرماندار تنسی همچنین گفت که تنها اعدام دیگری که برای سال جاری میلادی در این ایالت برنامه‌ریزی شده بود، انجام نخواهد شد.

تلاش برای اجرای حکم اعدام خانم پایک، نخستین مورد در سال ۲۰۲۶ نبود که در تنسی طبق برنامه پیش نرفت.

اجرای حکم اعدام تونی کاروترز، زندانی دیگری که به جرم ربودن و قتل سه نفر در سال ۱۹۹۴ محکوم شده بود، در ماه مه لغو شد؛ زیرا ماموران پس از بیش از یک ساعت تلاش نتوانستند مسیر وریدی لازم برای تزریق پنتوباربیتال را پیدا کنند.

اداره زندان‌های تنسی اعلام کرده است که در جریان تلاش برای اجرای حکم اعدام کریستا پایک، تمامی مراحل پروتکل قانونی این ایالت را رعایت کرده است.

دوریندا کارتر، سخنگوی این نهاد، به روزنامه «تنسی‌ین» گفت: «این اداره تمامی مراحل پروتکل قانونی و تثبیت‌شده ایالت برای اجرای حکم اعدام را که به تأیید دفتر دادستان کل رسیده بود، رعایت کرد.»

او افزود ماده مورد استفاده در پروتکل تزریق مرگبار پیشتر موثر بوده و این پروتکل اجازه اقدامی فراتر از آنچه انجام شد نمی‌دهد. به گفته او، کریستا پایک برای دریافت مراقبت پزشکی به مرکز درمانی خارج از زندان منتقل شد.

وکلای خانم پایک پس از آن که روند اجرای حکم با مشکل مواجه شد، درخواست‌های فوری برای توقف اعدام و ارائه مراقبت‌های پزشکی ثبت کردند.

قاضی دادگاه منطقه‌ای سپس اعلام کرد که کادر درمانی، مطابق درخواست مطرح‌شده، ارائه مراقبت پزشکی به خانم پایک را آغاز کرده است.

اجرای حکم پس از چند ساعت کشمکش حقوقی صورت گرفت. دادگاه تجدیدنظر حوزه ششم آمریکا حدود یک ساعت پیش از زمان تعیین‌شده، حکم را موقتاً متوقف کرد تا بررسی شود آیا ادعاهای خانم پایک درباره آزار جنسی در دوران کودکی به اندازه کافی هنگام تعیین مجازات مورد توجه قرار گرفته بود یا نه.

دفتر دادستان کل تنسی به دیوان عالی آمریکا مراجعه کرد و دیوان عالی چند ساعت بعد این توقف را لغو کرد و راه را برای اجرای حکم باز گذاشت. اکثریت محافظه‌کار دیوان توضیحی درباره تصمیم خود ارائه نکردند و سه قاضی لیبرال با آن مخالفت کردند.

دیوان عالی پیشتر نیز درخواست دیگری از وکلای خانم پایک برای جلوگیری از اجرای حکم را رد کرده بود.

وکلای او استدلال کرده بودند که هیئت منصفه هنگام صدور حکم اعدام در سال ۱۹۹۶ فرصت نیافته بود همه شواهد مربوط به سابقه آزار جنسی خانم پایک در دوران کودکی و مشکلات روانی او را بررسی کند.

خانم پایک در درخواست عفو خود گفته بود که قصد داشته کالین اسلمر را کتک بزند، نه این که او را بکشد، اما در جریان حمله نتوانسته بود «جلوی خودش را بگیرد».

او همچنین در بیانیه‌ای گفته بود: «من نوجوانی ۱۸ساله با مشکلات روانی بودم. سال‌های زیادی طول کشید تا حتی به عمق و وخامت کاری که کرده بودم پی ببرم.»

خانم پایک گفته بود مدت بیشتری طول کشید تا بپذیرد چه تعداد از افراد از اقدام او آسیب دیده‌اند و افزود اکنون فکر کردن به این که توانسته چنین جنایتی مرتکب شود، او را به‌شدت آزار می‌دهد.

دادستان‌ها گفته بودند که پیش از قتل، خانم پایک تصور می‌کرد کالین اسلمر قصد دارد دوست‌پسر او را از او بگیرد. آنها گفتند خانم پایک و همراهانش اسلمر را به منطقه‌ای جنگلی کشاندند و او را مورد ضرب‌وشتم قرار دادند و کشتند.

مادر کالین اسلمر هفته گذشته گفته بود دهه‌ها منتظر اجرای حکم اعدام قاتل دخترش بوده است.

از زمانی که دیوان عالی آمریکا در سال ۱۹۷۶ مجازات اعدام را دوباره مجاز دانست، تنها ۱۸ زن در ایالات متحده اعدام شده‌اند؛ رقمی که حدود یک درصد کل اعدام‌ها در این مدت را تشکیل می‌دهد.