چرا فلوریدا بیشترین اعدام‌ها را در آمریکا انجام می‌دهد؟

سه‌شنبه اول سپتامبر است و ساعت به شش عصر نزدیک می‌شود. در زندان ایالتی فلوریدا، واقع در شهر کوچک ریفورد، لحظه‌ای سرنوشت‌ساز در حال فرارسیدن است.

هارولد جین لوکاس، محکوم ۷۴ ساله، استیک، سیب‌زمینی سرخ‌کرده، بیسکویت، کیک، بستنی و شیر خواسته است، آخرین غذایش پیش از مرگ.

خواهرش تنها کسی است که در سلولی که آخرین ساعت‌هایش را در آن می‌گذراند، به دیدنش می‌آید.

اندکی پیش از زمان تعیین‌شده، او را به اتاقی می‌برند که قرار است به دلیل جرمی که ۵۰ سال پیش مرتکب شده بود، در آن اعدام شود. هیچ زندانی دیگری در ایالات متحده به اندازه او در انتظار اجرای حکم اعدام نمانده بود.

آن سوی شیشه، حدود ۴۰ نفر شاهد اجرای حکم‌اند. از جمله خانواده جیل پایپر، دختر ۱۶ ساله‌ای که لوکاس چند بار با او قرار گذاشته بود و در سال ۱۹۷۶، زمانی که خودش ۲۴ سال داشت، او را با شلیک گلوله کشت.

النور پایپر که اکنون زنی سالمند روی صندلی چرخ‌دار است، نیز آنجاست تا مرگ قاتل دخترش را ببیند.

برای لوکاس همان روال معمول اجرا می‌شود. از او می‌پرسند آیا حرف آخری دارد و پاسخ می‌دهد نه.

بلافاصله تزریق مرگبار انجام می‌شود، سه ماده که ظرف چند دقیقه جانش را می‌گیرند.

ساعت ۶:۱۸ عصر، مرگ او رسما اعلام می‌شود. زنی با روپوش آزمایشگاهی می‌گوید: «حکم ایالت فلوریدا اجرا شد.»

بیرون زندان، لستر پایپر، یکی از برادران جیل، به خبرنگاران می‌گوید خانواده‌اش «احساس آسودگی عمیقی» دارند.

شاید برای خود محکوم نیز چنین بوده باشد.

پس از نیم‌ قرن زندان و درخواست‌های تجدیدنظر در انتظار اعدام، او از ارائه درخواست‌های بیشتر برای جلوگیری از مرگ یا به تعویق انداختن آن خودداری کرد.

مرگ هارولد جین لوکاس پایان زندگی‌ بود که با خشونت گره خورده بود؛ هم خشونتی که او بر قربانی خود روا داشت و هم خشونتی که، بنا بر روایت سازمان «فلوریدیایی‌ها برای جایگزینی مجازات اعدام»، از کودکی از سوی پدرش تجربه کرده بود؛ پدری که سال‌ها او را مورد آزار و اذیت قرار می‌داد.

اما داستان مجازات اعدام در فلوریدا به اینجا ختم نمی‌شود. ران دسانتیس، فرماندار جمهوری‌خواه این ایالت، طی سال‌های اخیر بار دیگر به اجرای این مجازات شتاب بخشیده است؛ آن هم پس از دوره‌ای که شمار اعدام‌ها به‌طور چشمگیری کاهش یافته بود.

فلوریدا از آغاز امسال تاکنون ۱۵ محکوم را اعدام کرده است، بیشتر از مجموع بقیه ایالت‌های آمریکا.

این شمار به ۱۹ اعدام سال ۲۰۲۵ اضافه می‌شود، سالی که بر اساس داده‌های «مرکز اطلاعات مجازات اعدام»، بیشترین اعدام را در فلوریدا از زمان بازگشت مجازات اعدام در سال ۱۹۷۶ داشت. این سازمان اجرای این مجازات در آمریکا را بررسی می‌کند.

در فلوریدا چه می‌گذرد؟

ایالات متحده تنها دموکراسی غربی است که همچنان مجازات اعدام را حفظ کرده است.

فلوریدا نیز، مانند بسیاری از ایالت‌های جنوبی آمریکا، به‌طور سنتی یکی از سرسخت‌ترین حامیان این نوع مجازات بوده است.

در سال ۱۹۷۲، دیوان عالی در حکمی تاریخی نتیجه گرفت که مجازات اعدام به‌شکلی خودسرانه و به زیان سیاه‌پوستان اجرا می‌شود. این حکم به تعلیق اعدام‌ها در سراسر کشور انجامید. فلوریدا نخستین ایالتی بود که قوانینش را تغییر داد تا بتواند اعدام‌ها را از سر بگیرد.

در دهه‌های اخیر، فهرست ایالت‌هایی که دیگر از اعدام برای اجرای عدالت استفاده نمی‌کنند، بلندتر شده است، چه با لغو مستقیم این مجازات و چه با توقف اجرای احکام. اما فلوریدا در دو سال گذشته به اجرای اعدام‌ها شتاب داده است.

ماریا دی‌لیبراتو، وکیل متخصص دفاع از محکومان به مرگ در فلوریدا و مسئول برنامه مجازات اعدام در اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا، به بی‌بی‌سی موندو می‌گوید: «فلوریدا در این زمینه خلاف جریان حرکت می‌کند.»

بر اساس تازه‌ترین نظرسنجی گالوپ درباره این موضوع، در اکتبر ۲۰۲۴، ۵۳ درصد آمریکایی‌ها از مجازات اعدام برای محکومان به قتل حمایت می‌کنند، پایین‌ترین میزان در ۵۰ سال گذشته. این حمایت در سال ۱۹۹۴ به اوج ۸۰ درصد رسیده بود.

۲۷ ایالت همچنان مجازات اعدام را در قوانین خود دارند، اما تنها ۱۰ ایالت در ده سال گذشته اعدام انجام داده‌اند. در سال ۲۰۲۶ این فهرست به شش ایالت محدود شد.

و هیچ‌ کدام به اندازه فلوریدا برای اجرای اعدام جدیت نشان نمی‌دهند.

به گفته مرکز اطلاعات مجازات اعدام، تگزاس با چهار اعدام در رتبه دوم امسال قرار دارد، بسیار کمتر از ۱۵ اعدامی که فلوریدا انجام داده است.

دی‌لیبراتو توضیح می‌دهد: «فرماندار اختیار کامل دارد که تصمیم بگیرد آیا مجازات اعدام انجام شود و چه زمانی.»

بیشتر محکومان معمولا سال‌ها منتظر تعیین تکلیف درخواست‌های تجدیدنظرشان می‌مانند، بدون آنکه تاریخی برای اعدامشان مشخص شده باشد.

از حدود ۲۵۰ زندانی محکوم به اعدام در فلوریدا، سرنوشت کسانی که همه مراحل تجدیدنظر و بازبینی قضایی را پشت سر گذاشته‌اند، به تصمیم فرماندار بستگی دارد؛ اینکه حکم اعدام آنها را امضا کند و تاریخ اجرای آن را تعیین کند. اقدامی که ران دسانتیس در سال‌های اخیر بیش از گذشته به آن روی آورده است.

«فرماندار معیارهای خود برای تصمیم‌گیری درباره این‌که چه کسی زودتر جانش را از دست بدهد را علنی نکرده است.

دی‌لیبراتو می‌گوید: «بعید نیست این تصمیم‌ها در حد یک انتخاب کاملا تصادفی باشد.»

دسانتیس سال‌هاست از مجازات اعدام حمایت می‌کند و آن را «مجازاتی مناسب برای بدترین مجرمان» می‌داند. او همچنین طرفدار کوتاه کردن مهلت‌ها و محدود کردن فرصت‌های تجدیدنظر برای تسریع اعدام‌هاست.

او چند روز پیش از اعدام هارولد جین لوکاس گفت: «برخی از خانواده‌های قربانیان بیش از حد منتظر مانده‌اند.»

با این حال، دسانتیس در پنج سال نخست فرمانداری خود فقط دستور اجرای ۹ اعدام را صادر کرد و از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ هیچ‌ کس به دستور او اعدام نشد.

او توقف اعدام‌ها را با تاثیر همه‌گیری کرونا توجیه کرد، اما منتقدانش گمان می‌کنند ازسرگیری آن‌ها با مصلحت سیاسی ارتباط دارد.

دوره فرمانداری این سیاستمدار جمهوری‌خواه چند ماه دیگر به پایان می‌رسد و او احتمال تلاش دوباره برای نامزدی حزبش در رقابت جانشینی دونالد ترامپ را رد نکرده است. ترامپ نیز مانند او حامی سرسخت اعدام است و برای افزایش استفاده از آن اقداماتی کرده است.

دی‌لیبراتو درباره افزایش اعدام‌ها در فلوریدا می‌گوید: «تردیدی نیست که این موضوع کاملا سیاسی است و دسانتیس فکر می‌کند به محبوبیتش در محافل محافظه‌کار کمک می‌کند.»

دفتر فرماندار به درخواست بی‌بی‌سی موندو برای اظهارنظر پاسخ نداد.

راه‌های بیشتر برای صدور حکم اعدام

دسانتیس از اقدام‌های دیگری نیز برای تسهیل اجرای حکم اعدام حمایت کرده است.

او پس از آنکه نیکلاس کروز، جوان ۱۹ ساله‌ای که در سال ۲۰۱۸ با یک تفنگ تهاجمی ۱۷ نفر را در یک دبیرستان در پارکلند کشت، به حبس ابد محکوم شد و نه اعدام، ابراز نارضایتی کرد. در آن زمان، قانون ایجاب می‌کرد که هیات منصفه برای صدور حکم اعدام به اتفاق آرا برسد، اما اعضای هیات منصفه در پرونده کروز به چنین اجماعی نرسیدند.

دسانتیس در پی این پرونده از تغییر قانون حمایت کرد تا برای صدور حکم اعدام، موافقت ۸ نفر از ۱۲ عضو هیات منصفه کافی باشد.

با تصویب این قانون، فلوریدا به ایالتی تبدیل شد که در آن کمترین تعداد آرای هیات منصفه برای صدور حکم اعدام لازم است.

اما شاید یکی از بحث‌برانگیزترین تغییرات مورد حمایت دسانتیس این باشد که همه اتباع خارجی فاقد وضعیت اقامت قانونی، در صورت مجرم شناخته شدن در یکی از جرایم مستوجب اعدام، باید خودکار به مرگ محکوم شوند.

کارشناسان متعددی گفته‌اند گسترش راه‌های قانونی صدور حکم اعدام در فلوریدا خلاف قانون اساسی و در تضاد با رویه چندین‌دهه‌ای دیوان عالی است.

دی‌لیبراتو توضیح می‌دهد که دیوان مقرر کرده است «مجازات اعدام را نمی‌توان برای جرایمی به کار برد که قربانی در آن‌ها جان نباخته است. همچنین نمی‌توان بدون بررسی جداگانه هر پرونده و عوامل تشدیدکننده و تخفیف‌دهنده مربوط به هر متهم از سوی هیئت منصفه، این حکم را صادر کرد.»

به باور او، «صدور خودکار حکم اعدام برای افراد فاقد مدارک اقامت، کاملا خارج از ضوابط است» و دیوان عالی در نهایت آن را لغو خواهد کرد، هرچند ممکن است این کار سال‌ها طول بکشد.

فلوریدا؛ رکورددار محکومیت‌های اشتباه

منتقدان مجازات اعدام هشدار می‌دهند در حالی که این ایالت به اعدام‌ها شتاب می‌دهد و شرایط صدور حکم را آسان‌تر می‌کند، بیش از هر ایالت دیگری نیز بی‌گناهان را محکوم می‌کند.

بر اساس آمار مرکز اطلاعات مجازات اعدام، ۳۰ نفر که در فلوریدا به مرگ محکوم شده بودند، سرانجام تبرئه شدند، بیش از هر ایالت دیگر.

بیشتر آن‌ها سال‌ها در زندان بودند تا سرانجام محکومیتشان لغو شد. فعالان مخالف اعدام نگران‌اند کاهش تعداد آرای لازم در هیئت منصفه برای صدور حکم مرگ، به محکومیت‌های اشتباه بیشتری منجر شود.

دمتریوس ماینر، از انجمن محافظه‌کار و مخالف اعدام «محافظه‌کاران نگران»، به بی‌بی‌سی موندو می‌گوید: «اگر می‌دانیم این‌همه بی‌گناه محکوم شده‌اند، باید به‌جای اصرار بر ادامه کشتن آدم‌ها، روی رفع نقص‌های نظام تمرکز کنیم.»

او به‌عنوان یک محافظه‌کار می‌گوید با بسیاری از سیاست‌های دسانتیس موافق است، اما درباره اعدام موضع روشنی دارد.

می‌پرسد: «دولت اشتباه می‌کند، در مالیات ما، در جریمه‌ها، در اسناد. وقتی اشتباه می‌کند و جان یک نفر را می‌گیرد، چطور می‌شود آن را جبران کرد؟»

روحانیان مخالف مجازات اعدام

اسقف‌های فلوریدا از فعال‌ترین مخالفان مجازات اعدام بوده‌اند.

مایکل شیدی، سخنگوی آن‌ها، به بی‌بی‌سی موندو می‌گوید: «می‌توان از جامعه محافظت کرد و مجرمان خشن را مجازات کرد، بدون اینکه به کشتن متوسل شد.»

شیدی می‌گوید: «اشتباه است که فکر کنیم باید با کشتن فردی دیگر به این اتفاقات هولناک پاسخ دهیم.» او تاکید می‌کند «شواهدی وجود ندارد که اعدام بر مجرمان اثر بازدارنده داشته باشد» و این مجازات «فقط چرخه خشونت را تداوم می‌دهد».

شیدی به یاد می‌آورد که به نمایندگی از اسقف‌ها بیش از ۳۰ نامه به فرماندار فرستاده و برای زندانیانی که در آستانه اعدام بوده‌اند، درخواست عفو کرده است. هیچ‌ کدام پاسخی نگرفته‌اند.

گریس هانا از گروه «فلوریدیایی‌ها برای جایگزینی اعدام» به بی‌بی‌سی موندو گفت نظام کیفری فلوریدا تحت تاثیر «میراثی طولانی از نژادپرستی» قرار دارد که باعث می‌شود «آفریقایی‌تباران آمریکایی با احتمال بسیار بیشتری در صف اعدام قرار بگیرند.»

هانا پس از آنکه یکی از پسرعموهایش در میانه دهه ۲۰۰۰ میلادی در جریان حمله به فروشگاه یک پمپ‌بنزین که در آن کار می‌کرد جان باخت، تصمیم گرفت زندگی‌اش را وقف آگاهی‌رسانی درباره مخالفت با مجازات اعدام و تلاش برای لغو آن کند.

او به بی‌بی‌سی موندو گفت: «در خانواده‌مان درباره آنچه رخ داد و اینکه مجازاتش چه باید باشد، بسیار گفت‌وگو کردیم و به این نتیجه رسیدیم که اعدام راه‌حل نیست.»

شیدی یادآوری می‌کند که «در بسیاری از موارد در فلوریدا، محکومان حتی با وجود مخالفت خانواده‌های قربانیانشان اعدام شده‌اند» و بسیاری از خانواده‌ها «در نهایت درمی‌یابند که مرگ محکوم، دردشان را تسکین نمی‌دهد».

اما در میان خانواده‌های قربانیان، همه با استدلال‌های مخالفان اعدام موافق نیستند.

برای نمونه، رافائل سالدیوار سال‌هاست در دادگاه‌ها تلاش می‌کند حکم اعدام بسمن اوکافور اجرا شود؛ مردی که به قتل پسر ۱۹ ساله‌اش، الکس، در سال ۲۰۱۲ محکوم شده است.

او که مصمم بود تا زمانی که اوکافور با جان خود تاوان این جنایت را نپرداخته دست از پیگیری برندارد، در ژوئن ۲۰۲۴ گفت: «آخرین چهره‌ای که او خواهد دید، چهره من خواهد بود.»

دستگاه اعدام متوقف نمی‌شود

دسانتیس همچنان با سرعتی که در سال‌های اخیر بی‌سابقه بوده، دستور اجرای اعدام صادر می‌کند.

تازه‌ترین فردی که اعدام شد، دنیل کانهان ۷۲ ساله بود؛ مردی که به قتل یک جوان ۲۱ ساله محکوم شده بود. او به این جوان پیشنهاد پول داده بود تا در ازای گرفتن عکس‌های برهنه از او، به منطقه‌ای دورافتاده برود؛ همان منطقه‌ای که بعدا جسدش در آنجا پیدا شد.

کانهان تا آخر بر بی‌گناهی‌اش اصرار داشت، اما بازرسان او را با اجساد دیگری که در آن منطقه پیدا شده‌اند مرتبط می‌دانند و رسانه‌های محلی او را «قاتل زنجیره‌ای» معرفی کرده‌اند.

وکلای مدافعش خواستار آزمایش‌های تکمیلی دی‌ان‌ای شدند و گریس هانا و دیگر فعالان نیز در کارزاری برای متوقف کردن اعدام مشارکت کردند.

اما کانهان روز ۱۰ سپتامبر در ساعت معمول، شش عصر، اعدام شد.

این بار نیز درخواست‌های عفو بی‌پاسخ ماند.

آخرین باری که فرمانداری در فلوریدا به یک محکوم به مرگ تخفیف مجازات داد، ۴۳ سال پیش بود.