خدمه آرتمیس۲، پس از پایان ماموریت تاریخی به ماه، به سلامت به خانه بازگشتند

فضانوردان آرتمیس ۲ با یک «فرود موفقیت‌آمیز» به سلامت به زمین بازگشتند و ماموریت تاریخی خود را به پایان رساندند.

چهار خدمه این ماموریت تاکنون بیش از هر انسان دیگری به فضایی دورتر از زمین سفر کرده‌اند.

ناسا پس از بازگشت ایمن کپسول اوریون به زمین، سفر چهار فضانورد خود به دور ماه را به عنوان «ماموریتی بی‌نقص» ستود.

فرود روی آب این فضانوردان که حدود دو ساعت پیش از غروب خورشید انجام شد، به‌طور زنده پخش شد.

فضاپیمای اوریون آنها با سرعت بیش از ۳۸۶۰۰ کیلومتر در ساعت در حال حرکت بود که به جو بالایی زمین برخورد کرد و سپر حرارتی آن در معرض دمایی نصف دمای سطح خورشید قرار گرفت.

بازگشت ایمن آنها راه را برای مرحله بعدی برنامه آرتمیس هموار می‌کند، که هدف آن فرود انسان بر روی سطح ماه و در نهایت ساخت یک پایگاه دائمی در ماه است.

گرمای شدید به این معنی بود که کپسولی که فضانوردان آن را «اینتگریتی» نامیدند، در طول فرود به مدت شش دقیقه ارتباط خود را با مرکز کنترل ماموریت در هوستون از دست داد اما بعد صدای فرمانده رید وایزمن شنیده شد که می‌گفت: «هوستون، اینتگریتی اینجاست. ما صدای شما را بلند و واضح می‌شنویم.»

تیم‌های بازیابی در محل آماده بودند تا این چهار فضانور رید وایزمن ۵۰ ساله، ویکتور گلاور ۴۹ ساله و کریستینا کوخ ۴۷ ساله از آمریکا، به همراه جرمی هنسن ۵۰ ساله از کانادا را بیرون آورند.

این فضانوردان سپس با دقت از کپسول خارج شده و با هلیکوپتر به ناو هواپیمابر یو اس اس جان پی مورتا منتقل شدند، جایی که تحت معاینات پزشکی قرار خواهند گرفت.

ناسا گفته است که با تکمیل ماموریت آرتمیس ۲، اکنون تمرکز بر آماده شدن برای بازگشت به سطح ماه خواهد بود.

با انجام این ماموریت این فضاپیما قصد نداشت روی ماه فرود بیاید، بلکه در اطراف سمت پنهان و تاریک آن آن پرواز کرد که هرگز از زمین قابل مشاهده نیست.

ماهواره‌ها پیش از این از سمت پنهان ماه عکس گرفته‌اند، اما فضانوردان اولین چشمان انسانی بودند که برخی از قسمت‌های سطح سمت پنهان و دهانه‌های وسیع و دشت‌های گدازه‌ای آن را دیدند.

پس از بازگشت این فضانوردان به زمین، ریک هنفلینگ، مدیر پرواز، در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت که هنگام بازگرداندن خدمه اوریون به خانه، اضطراب زیادی وجود داشته، اما اعتماد زیادی نیز بود که همه چیز به خوبی پیش خواهد رفت.

او گفت: «وقتی دریچه جانبی (کپسول) باز شد، همه ما نفس راحتی کشیدیم.

او افزود: «فکر می‌کنم آنها واقعاً حس شگفت‌انگیزی از آنچه که ما سعی داشتیم به آن دست یابیم، به ارمغان آوردند.»

این ماموریتی برای تمام بشریت بود.