از موز تا بنزین؛ جنگ ایران چگونه به زندگی آمریکایی‌ها رسیده است؟

رسانه‌های آمریکایی در این روزها بارها از اثرات جنگ با ایران بر اقتصاد کشور نوشته و گفته‌اند. هزینه‌هایی که فعلا به نظر نمی‌رسد قرار باشد پایین بیایند. وضع معیشت آمریکایی‌ها در این روزهای باقی مانده تا انتخابات میان‌دوره‌ای نظر بسیاری را به خود جلب کرده است. از جمله رییس جمهوری آمریکا که در سخنرانی‌های اخیر خود بارها سعی کرده نشان دهد که وضعیت اقتصادی آنقدرها هم که گفته می‌شود بد نیست. اما گزارش‌های رسانه‌ای چیز دیگری می‌گویند.

بهای موز در آمریکا

بالا رفتن بهای نفت و فراورده‌های نفتی در بازارهای جهانی اثرات دیگری هم بر اقتصاد آمریکا گذاشته است. نیویورک تایمز در گزارشی به سراغ محبوب‌ترین میوه آمریکایی‌ها رفته است: موز.

موز در بازار آمریکا کالایی کم‌سود به شمار می‌رود و، آن‌گونه که این گزارش می‌گوید، فروش آن منفعت چندانی برای فروشگاه‌ها ندارد. موز در بسیاری از خواربارفروشی‌های آمریکا بیشتر نقشی برای جذب مشتری دارد و سود اصلی از کالاهای دیگری به دست می‌آید که خریداران همراه آن خریداری می‌کنند. یکی از مقام‌های «انجمن موز آمریکای شمالی» به گزارشگر گفته است حاشیه سود موز آن‌قدر اندک است که امکان جبران افزایش هزینه‌ها را فراهم نمی‌کند.

بالا رفتن قیمت سوخت در جهان بر هزینه‌های واردات موز به آمریکا اثر گذاشته و البته حمل و نقل این میوه از بنادر به شهرهای مختلف هم افزایش یافته است. بهای کود شیمیایی هم به دلیل جنگ افزایش یافته است. آنا سوانسن، در گزارشی نوشته است مشکل موز این است که از مسیرهای طولانی به آمریکا می‌رسد و در تمام مسیر باید در یخچال نگه‌داری شود و همین موجب شده هزینه‌های وارداتش برای فروشنده آمریکایی افزایش یابد.

تعرفه‌هایی که دونالد ترامپ بر واردات کالا به آمریکا وضع کرده و ممنوعیت کار رانندگان تریلی که وضعیت اقامتی آنها درست نیست هم از دلایل دیگری بودند که بر بالا رفتن بهای محصولات خوراکی مانند موز اثر گذاشته است.

هزینه‌های خانوارهای آمریکایی

با نزدیک‌تر شدن به موعد انتخابات میان‌دوره‌ای دیگر مشخص شده که وضعیت اقتصادی برای رای‌دهندگان در این دور مهم‌ترین دغدغه است. از آن طرف هم آمریکا در حال جنگی است که در کشور محبوبیت چندانی ندارد و بسیاری معتقد هستند بخشی از مشکلات اقتصادی موجود به دلیل همین جنگ است.

مارک زندی، اقتصاددانی است که ارزیابی خود از هزینه‌های جنگ برای خانوارها را در شبکه ایکس نوشت. بنا بر تحقیق او تا به حال به طور متوسط هر خانوار دو هزار دلار برای جنگ هزینه کرده است.

این عدد شامل هزینه‌های انرژی، هزینه‌های جنگی و تورم حاصل از جنگ می‌شود.

تا اینجا شاید ماجرا شبیه بسیاری از اظهارنظرهای مشابهی به نظر برسد که در ماه‌های اخیر درباره جنگ مطرح شده‌اند. اما نکته جالب اینجاست که یک نشریه محافظه‌کار آمریکایی، پست‌های زندی در شبکه ایکس را دستمایه گزارشی درباره تاثیر جنگ بر زندگی روزمره آمریکایی‌ها قرار داده است.

وب‌سایت دست راستی «دیلی کالر» که هوادار آقای ترامپ است و به خصوص حامی سیاست‌هایی است که وضعیت آمریکایی‌ها را در اولویت قرار می‌دهد این گزارش و اعدادی که زندی نوشته را منتشر کرده است.

دیلی‌کالر را تاکر کارسون و نیل پاتل در سال ۲۰۱۰ تاسیس کردند. هر چند چند سال بعد آقای کارسون از این مجموعه جدا شد. کارسون به سیاست‌های انزواگرایانه‌ راست شهرت دارد و آقای پاتل هم از مقام‌های کاخ سفید در دوره ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش است که در همسایگی ایران در دو جبهه جنگید: در عراق و در افغانستان.

«مشکل جنگ با ایران نیست، دموکرات‌ها هستند»

یکی از ستون‌نویسان شبکه خبری فاکس مشکلات اقتصادی حاصل از جنگ در حوزه انرژی را در جای دیگری جست‌وجو کرده است.

دیو بووی که سابقه کار در صنعت انرژی را دارد در مقاله خود می‌گوید مشکل آمریکا کمبود زیرساخت است. او نوشته که حدود چهل سال پیش آمریکا ۳۰۱ پالایشگاه داشت و حالا این رقم به ۱۳۰ رسیده است. از پنجاه سال پیش به این سو هم پالایشگاه جدیدی در کشور ساخته نشده است.

او نوشته که سیاست‌های ایالتی باعث شده آمریکا نتواند از ظرفیت‌های خود در حوزه انرژی استفاده کند. برای مثال نوشته که چطور ایالت نیویورک جلوی صدور گاز از ایالت همسایه‌اش، پنسیلوانیا، را گرفته یا در شهر نیویورک قوانین سخت‌گیرانه در زمینه محدودیت گازهای گلخانه‌ای باری بر دوش صاحب‌خانه‌ها گذاشته است. مثال‌های دیگری هم در این مقاله هست مثلا اینکه دموکرات‌ها در ایالت‌هایی که قدرت را در دست دارند اجازه نمی‌دهند از انرژی هسته‌ای و نیروگاه‌هایی که سوختشان زغال‌سنگ است استفاده شود.

نویسنده می‌گوید تا وقتی که تقاضا برای انرژی هست و رساندن آن به دست مصرف کننده با محدودیت‌هایی روبه‌روست قیمت بالا می‌رود.

او پیشنهاد‌هایی هم برای بهبود وضعیت دارد. مثلا اینکه تا ساخت نیروگاه‌هایی جدید از قدیمی‌ها استفاده کنند، پالایشگاه‌های جدید بسازند و هزینه‌های کاستن تغییرات اقلیمی را صادقانه به مردم بگویند. البته پیشنهاد دیگری هم دارد و آن اینکه در انتخابات پیش‌رو به کسانی رای دهند که برای افزایش ظرفیت پالایشگاهی آمریکا برنامه دارند.

ترامپ و «کمک» به محیط‌زیست

دونالد ترامپ بارها گفته است که به تغییرات اقلیمی باور ندارد و در طول دوران حضورش در قدرت نیز برای لغو بسیاری از مقررات و سیاست‌های زیست‌محیطی دولت‌های پیشین آمریکا تلاش کرده است. با این حال، یکی از نویسندگان وب‌سایت سی‌ان‌ان استدلال کرده که ممکن است ترامپ ناخواسته به پیشبرد برخی از اهداف مدافعان محیط زیست کمک کرده باشد.

جنگ اسرائیل و آمریکا با ایران باعث شد ایران با بستن تنگه هرمز گلوگاه صادرات نفت از منطقه را ببندد. بالا رفتن بهای نفت و نبود دورنمای روشنی برای پایان این وضعیت باعث شده که لارا پدیسون در مقاله‌ای از تلاش‌های کشورها برای جایگزینی نفت با انواع دیگر انرژی بنویسد و نتیجه بگیرد که ترامپ دارد به محیط زیست کمک می‌کند.

پدیسون با آوردن آمار و ارقامی از تقاضای نفت و پیش‌بینی‌ها نوشته که چطور این جنگ بر اقتصاد جهانی تاثیر گذاشته است. البته او نوشته که شاید با پایان گرفتن درگیری‌ها باز کشورها به سوی نفت بازگردند و از آن بدتر برای محیط‌زیست این است که کشورهایی به دنبال زغال‌سنگ هستند تا با کمک آن انرژی مورد نیازشان را تامین کنند. اما کارشناسانی که در این مقاله نظر داده‌اند می‌گویند اگر جنگ چند سال دیگر به طول انجامد دیگر تقاضا برای نفت به اندازه قبل نخواهد شد.