حکومت طالبان زمینهای «پروژه خاتمالانبیاء» در بلخ را «امارتی» اعلام کرد
منبع تصویر، AFP via Getty Images
وزارت عدلیه حکومت طالبان اعلام کرده است که «محکمه اختصاصی رسیدگی به قضایای زمینهای غصب شده امارتی زون شمال» پس از بررسی اسناد و مدارک حدود ۶۰۰ جریب زمین موسوم به «پروژه خاتمالانبیاء» در بلخ، فیصله کرده است که «تمام این زمین امارتی است.»
این وزارت امروز یکشنبه، ۵ میزان ۱۴۰۵ در خبرنامهای گفته است که این زمین در ساحه «قلعه قل محمد» در ناحیه دوازدهم شهر مزارشریف موقعیت دارد.
در این خبرنامه آمده است که «کمیسیون جلوگیری از غصب زمین و استرداد زمینهای غصب شده» قبلا این موضوع را بررسی کرده بود و دوسیه آن را «بر اساس ماده ۱۷ قانون جلوگیری از غصب زمینها و استرداد زمینهای غصب شده» رسما به این دادگاه محول کرده بود.
«محکمه اختصاصی مذکور پس از بررسی دقیق اسناد و مدارک متصرفان و کمیسیون، دفاتر املاکی و اخذ معلومات از ادارات مربوطه فیصله کرد کُل این زمین شامل ۶۰۰ جریب، ملکیت امارتی میباشد و متصرفین مکلف هستند که این زمین را به کمیسیون جلوگیری از غصب زمین و استرداد زمینهای غصب شده تسلیم نمایند.»
مسئولان این پروژه هنوز در این مورد اظهار نظری نکردهاند.
چهار روز قبل هم این وزارت اعلام کرده بود که تمام دو هزار و ۶۵۷ جریب زمین «شهرک دیپلوماتیک» که در ساحهٔ دشت شادیان شهر مزارشریف موقعیت دارد، «امارتی» تثبیت شده است.
«۴۹ شهرک رهایشی بهصورت کُلی یا قسمی در ۱۴ ولایت طی چهار سال اخیر امارتی اعلام شده است»
حکومت طالبان، «کمیسیون جلوگیری از غصب زمین و استرداد زمینهای غصب شده» را در چارچوب وزارت عدلیه تشکیل داده و برای بررسی این کار، چهار دادگاه اختصاصی در چهار زون افغانستان تشکیل شده است.
وزارت عدلیه حکومت طالبان، به تاریخ ۲۶ سنبله ۱۴۰۵ اعلام کرد که طی چهار سال گذشته زمینهای ۴۹ شهرک رهایشی در ۱۴ ولایت کشور به صورت کلی یا قسمی «امارتی» تثبیت گردیده و استرداد شده است و «دهها شهرک دیگر را تحت کار دارند که به زودی نهایی شده و فیصله درباره آنها صادر خواهد شد.»
این وزارت گفته بود: «این شهرکها در ولایتهای کابل، بلخ، ننگرهار، غزنی، میدان وردک، قندهار، هلمند، جوزجان، سمنگان، زابل، فاریاب، بغلان، پروان و قندوز موقعیت دارند که فیصله استرداد آنها از سوی کمیسیون جلوگیری از غصب زمین و محکمه اختصاصی رسیدگی به قضایای زمینهای غصبشده امارتی صادر شده است.»
در کابل «۱۵ شهرک از جمله حدود ۱۱۰ جریب زمین شهرک میرویس، ۵۵۴ جریب زمین سردار داوود خان، بیش از ۳۷ هزار جریب زمین شهرک سناتور جنت گل، ۱۵۰۷ جریب زمین شهرک امید سبز، بیش از ۱۰۴۲ جریب زمین شهرک غیبی بابا، حدود ۱۱ جریب زمین شهرک عمر گلستان و هزاران جریب زمین دیگر شهرکها میشود.»
در ولایت بلخ «۱۰ شهرک شامل شهرکهای دیپلوماتیک، بهرآب، خالد بن ولید، امیرعلی شیر نوایی، زینبیه، امرخ، مایار مینه، شهید ذبیح الله، برادران غضنفر، و پروژه خوادی.»
همچنین «۷ شهرک شامل شهرکهای سیاسنگ، قاسم آباد ملنگ جان، شمشاد مینه، دولتزی، حاجی قدیر، سید اسحق گیلانی و نجم الدین آخندزاده در ننگرهار میباشد که فیصله استرداد کلی یا قسمی آنها صادر شده است.»
در غزنی «حدود ۱۴۲۸ جریب زمین شهرک شهرنو در میدان وردک و ۱۲۹۳ جریب زمین شهرک حکیم سنایی، ۱۸۴۳ جریب زمین شهرک نوآباد و ۹۱۵ جریب زمین شهرک سلطان محمود غزنوی در غزنی نیز فیصله استرداد صادر کردهاست.»
این وزارت افزوده است که باقی ۱۳ شهرک که در مورد آنها فیصله استرداد صادر شده است در ۹ ولایت دیگر موقعیت دارند.
با این حال، نهاد ناظر و مستقلی وجود ندارد که چگونگی عملکرد این کمیسیون و همچنین دادگاههای اختصاصی رسیدگی به این پروندهها را نظارت کند.
دولتی اعلام شدن کُل یا بخشی از شماری از زمینهای شهرکهای رهایشی و دستور تخلیه باشندگان آن که عمدتا در دوره جمهوریت ساخته شده و مردم در آن زمین خریده و خانه اعمار کردهاند، در این اواخر سر و صداهای زیادی ایجاد کرده است
جواز ساخت این شهرکها در دوره جمهوریت صادر شده و مردم در آن منازلی به ارزش صدها هزار دالر نیز ساختهاند.
«امارتی» اعلام شدن یک قطعه زمین در این شهرکها به این معناست که حتی اگر مالکان سالها پیش هنگام خرید زمین پول آن را پرداخته باشند، قباله عرفی خرید زمین گرفته و خانه ساخته باشند، طبق قانون جدید دوباره پول خرید زمین به نرخ روز را باید پرداخت کنند.
این مبلغ بر اساس ارزش زمین محاسبه میشود و هزینه ساختمان یا خانهای که روی آن ساخته شده در نظر گرفته نمیشود.
خریدوفروش و ساختوساز در شهرکهای «امارتی» ممنوع است.
