Timu ya Brazil inayozeeka inahitaji mabadiliko makubwa – lakini je, Ancelotti ndiye mtu sahihi wa kuyafanya?

Miaka minne iliyopita, Brazil ilikumbwa na bahati mbaya ilipoondolewa kwenye Kombe la Dunia na Croatia katika hatua ya robo fainali. Miaka minne kabla ya hapo, pia ilikumbwa na bahati mbaya ilipofungwa na Ubelgiji katika hatua hiyo hiyo.

Safari hii, ilishindwa hata kufika hatua hiyo, na hakukuwa na bahati mbaya yoyote katika kufungwa kwao na Norway.

Kwa kweli, hili ni janga kubwa lisiloweza kufichika.

Carlo Ancelotti aliingia na suluhisho la muda mfupi (kama 'plasta' ya kidonda) baada ya timu hiyo kuchapwa mabao 4-1 na Argentina mwezi Machi mwaka jana.

Katika mechi 16 alizoiongoza timu ya taifa, ameshinda 10, ametoka sare tatu na kupoteza tatu. Aliibadilisha timu iliyokuwa ikihangaika katika hatua ya kufuzu Kombe la Dunia, ambapo ilikuwa imepoteza mechi nne kati ya tano kabla ya yeye kuwasili.

Lakini hilo halikutosha.

Sasa Brazil inahitaji mabadiliko makubwa ya kimfumo—ikianza na eneo ambalo zamani lilikuwa imara sana, lenye ubunifu na la kuvutia kutazama—yaani eneo la kiungo.

Kuacha mtindo wa uchezaji wa kiungo wenye ubunifu kumeifanya Brazil kupoteza baadhi ya mashabiki wake, na pia kunaisababishia kupoteza mechi. Ukweli kwamba ilizidiwa sana na Norway ni jambo la kushangaza sana—lakini linatokana na muundo wa timu yenyewe.

Ancelotti alikuwa akimtegemea sana Casemiro. Jambo la kwanza kocha huyo alilofanya lilikuwa kumrudisha mchezaji huyo kikosini baada ya kukosekana kwa miezi 18 katika soka la kimataifa.

Kulikuwa na mambo mazuri. Casemiro aliipa timu utulivu na muundo, na kumwezesha Bruno Guimaraes kucheza kwa uhuru; Guimaraes alikuwa akifanya vizuri sana kwenye michuano hiyo kabla ya kukosa penalti dhidi ya Norway—na ingekuwa na matokeo tofauti sana kama angeifunga.

Lakini udhaifu wa Casemiro katika maeneo ya wazi ulikuwa tatizo la kudumu—jambo lililoonekana wazi katika dakika ya pili ambapo bao la Norway lilikataliwa. Hivyo, mbinu ya ulinzi ya Brazil ilikuwa kurudi nyuma na kuacha Norway ipige pasi zake na kujiamini zaidi.

Pia kulikuwa na tatizo la kukosekana kwa Lucas Paqueta, aliyeumia katika raundi iliyotangulia dhidi ya Japan. Ancelotti alikiri kuwa hakuwa na mchezaji mwingine mwenye sifa kama zake.

Gabriel Martinelli wa Arsenal aliingia kuchukua nafasi hiyo, jambo lililosababisha mashambulizi ya timu kutegemea zaidi mashambulizi ya kushtukiza ya haraka na ya moja kwa moja.

Kocha alifanya makosa katika uteuzi wake wa awali—kuwa na viungo watano pekee ilikuwa ni kasoro kubwa—na wakati beki wa kulia Wesley alipopata jeraha katika mechi ya mwisho ya maandalizi, Ancelotti alitumia fursa hiyo kumleta Ederson, mchezaji anayelengwa kusajiliwa na Manchester United.

Hata hivyo, ikiwa kocha anapaswa kulaumiwa, basi nchi nayo inapaswa kulaumiwa.

Brazil inazalisha washambuliaji wengi zaidi kuliko inavyojua la kufanya, lakini viungo wa kati hawana ubora wa kutosha.

Na kisha kuna Neymar. Hii yote inategemea kocha. Ni kweli, muktadha haukuwa rahisi. Umma ulimtaka kujumuishwa, ukipuuza ushahidi wa kila wiki kwamba hakuwa karibu na kiwango cha mchezaji ambaye alikuwa hapo awali.

Ancelotti alisema kwamba Neymar angeitwa tu ikiwa anastahili nafasi hiyo, kwamba hangechukua wachezaji wowote waliojeruhiwa .

Katika mechi ya kwanza dhidi ya Scotland alionekana kama mchezaji mstaafu anayetangatanga kwa mechi ya hisani. Ilikuwa ya kushangaza kusema ukweli kwamba Ancelotti alimtegemea wakati huu, kwa mchezo wa moja kwa moja.

Neymar ilibidi atumike katikati-mbele, akiwasukuma Vinicius Jr na Endrick nje kwa kina zaidi - mbali zaidi na lango, haswa mahali ambapo hawangepaswa kuwa. Ilifungua upande na, hatimaye, Norway ilianza kupata huduma nzuri kwa Erling Haaland. Ilikuwa ndiyo yote aliyohitaji.

Neymar alimaliza siku kwa bao lake kutoka kwa penalti. Lakini labda angepaswa kuwa tayari ametolewa nje kwa kucheza visivyo , ishara ya mwisho ya kuchukiza kabla ya kuondoka uwanjani.

Katika ubora wake alikuwa kipaji kizuri, lakini huu ndio mwisho wake kama ilivyo kwa kikosi kikubwa cha wazee.

Baada ya mechi hiyo alionyesha kwamba huu ndio mwisho wake, akisema: "Nilijaribu, nilijaribu... sasa imekwisha! Nilianza hapa, nilimaliza hapa," aliambia kituo cha televisheni cha Brazil ge tv, akimaanisha kucheza mechi yake ya kwanza katika uwanja huo huo huko New Jersey kwa mchezo wa kirafiki dhidi ya Marekani mwaka wa 2010.

"Sidhani kama huu ndio mwisho. Nadhani huu ni mwanzo mpya," Ancelotti alisisitiza baada ya kupoteza kwa Norway.

"Ninachoweza kusema, tunachoweza kufanya na tutafanya nini, ni kuendelea kufanya kazi kwa bidii kwa ajili ya timu ya taifa, kuendelea kujaribu kuboresha na kutafuta mawazo mapya.

"Nadhani tumefanya kazi nzuri, lakini huu ni mpira na huu ni mchezo, lazima ushughulikie, huzuni na ladha ya kushindwa.

"Nimezoea sana hili na tutashughulikia hili. Tutatumia kama moto kwenda mbele."

Ujenzi wa kuelekea 2030, unaanza sasa.

Kufuzu itakuwa rahisi sana - Argentina, Paraguay na Uruguay tayari zipo kama wenyeji, zikiandaa mchezo mmoja kila mmoja kama ishara ya kusherehekea miaka mia moja ya Kombe la Dunia.

Ancelotti yuko kwenye kandarasi kubwa ya muda mrefu. Je, yeye ndiye mtu wa kufanya ukarabati mkubwa? Au ni yeye bora kama mrekebishaji? Mwanamume ambaye amejikusanyia ushindi kote Ulaya.

Lakini sio na Brazil. Sio wakati huu. Je, kutakuwa na wakati mwingine?