شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بی‌بی‌سی هستید که از داده کمتری استفاده می‌کند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
درگیری بین معترضان و پلیس، با گسترش تظاهرات دانش‌آموزی در سراسر فرانسه
با گسترش تظاهرات دانش‌آموزی در سراسر فرانسه، معترضان آتش‌سوزی به راه انداختند و با پلیس درگیر شدند. اعتراضات گسترده دانش‌آموزان دبیرستانی و دانشجویان در فرانسه که خواستار سرمایه‌گذاری بیشتر در مدارس هستند، از صبح سه‌شنبه آغاز شده است و ائتلافی از برخی اتحادیه‌های بزرگ نیز به آنها پیوسته‌اند.
به گزارش رسانه‌های محلی، بزرگسالان از جمله والدین و فعالان اتحادیه‌ها با بستن بازوبندهای سفید گرد هم آمده‌اند تا با هدف «ایجاد یک منطقه حائل» از این نوجوانان حمایت کنند.
«اتحادیه دانش‌آموزان دبیرستانی» که یکی از برگزارکنندگان اصلی این اعتراضات است، اعلام کرد که ۲۰۰۰ دبیرستان و ۹۰ درصد دانشگاه‌ها در سراسر کشور تعطیل شده‌اند.
«اتحادیه دانشجویی» هم که در سازماندهی این اعتراضات نقش دارد، اعلام کرد که امروز ۴۵۰ هزار معترض در سراسر فرانسه به خیابان‌ها آمده‌اند؛ رویدادی که این تشکل آن را «کاملا تاریخی» توصیف کرد.
وزارت کشور فرانسه پیش‌تر شمار معترضان در سراسر کشور، به‌جز پاریس، را ۸۶ هزار نفر برآورد کرده بود.
پلیس در پاریس و مارسی گاز اشک‌آور شلیک کرده است؛ خبرنگار بی‌بی‌سی در آنجا می‌گوید که اثر آن را «در گلو و چشمانش» احساس می‌کند.
در لیون یک مانع خیابانی به آتش کشیده شد؛ در رن پلیس از ماشین‌های آبپاش استفاده کرد.
در جریان اعتراضات طی هفته گذشته، دانش‌آموزان مسیر ورودی صدها مدرسه را مسدود کردند؛ ۲۱۵ جوان و ۷۱۵ مامور پلیس مجروح و بیش از ۶۰۰۰ نفر بازداشت شدند.
خشم عمومی پس از آن شدت گرفت که روز دوشنبه دست یکی از دانش‌آموزان در جریان درگیری‌ها بر اثر انفجار قطع شد. پیش از آن هم در جریان موج اعتراضات، یک دانش‌آموز دیگر بر اثر اصابت کپسول گاز اشک‌آور به سرش مجروح شده بود.
این حادثه در شهر شمالی لانس اتفاق افتاد؛ گزارش‌های ضدونقیضی وجود دارد مبنی بر اینکه آیا آن دانش‌آموز نارنجک صوتی (نارنجک گیج‌کننده) را که پلیس ضدشورش شلیک کرده بود از روی زمین برداشت یا اینکه نارنجک در نزدیکی او منفجر شد.
هفته گذشته، اِدِن، نوجوان ۱۴ ساله، در منطقه سن-اوآن-لومون هم به شدت مجروح شد؛ گفته می‌شود که اصابت کپسول گاز اشک‌آور به سر او عامل این جراحت بوده است.
به گفته وکیل این دانش‌آموز، او دچار «شکستگی دوگانه فک» شده و تحت «عمل جراحی بسیار سنگینی» قرار گرفته است.
به گزارش چندین رسانه فرانسوی، علیه مامور پلیسی که با شلیک پرتابه باعث مجروح شدن این نوجوان شد، اعلام جرم شده است.
ادوارد ژفری، وزیر آموزش ملی فرانسه، روز سه‌شنبه به شبکه فرانس‌اینفو گفت: «می‌خواهم مراتب همدردی خود را با این جوان ابراز کنم. اولویت مطلق ما حفاظت از دانش‌آموزانمان است. این بدون شک یک فاجعه است.»
با این حال، آقای ژفری افزود که «خشونت شدیدی در این جنبش‌ها» وجود دارد.
او گفت: «من از همان ابتدا درخواست گفتگو کردم، نه تشویق به انسداد [مدارس]. از همان روزهای نخست، عناصر به‌شدت خشن به جنبش‌های دانش‌آموزی دبیرستان‌ها نفوذ کردند... و رفتاری ناموجه از خود نشان دادند.»
نایب‌رئیس اتحادیه دانش‌آموزان دبیرستانی لوئی لوتوبلون در واکنش به سخنان آقای ژفری در شبکه فرانس‌اینفو گفت که او «[درخواست‌ها] را شنیده است و اکنون باید دست به اقدام بزند.»
ائتلافی از اتحادیه‌های ملی، از جمله بزرگترین اتحادیه فرانسه یعنی «کنفدراسیون دموکراتیک کار فرانسه»، از دانش‌آموزان خواسته‌اند تا در پاریس، لیون، مارسی و حدود ۳۰ شهر دیگر به خیابان‌ها بیایند.
سباستین لکورنو، نخست‌وزیر فرانسه، روز دوشنبه اعلام کرد که دولت تدابیری را برای پاسخگویی به مطالبات دانش‌آموزان در نظر گرفته است؛ اما اتحادیه دانش‌آموزان دبیرستانی که از برگزارکنندگان اصلی اعتراضات است، گفت که دولت «هیچ پیشنهاد ملموسی» ارائه نکرده است.
این تشکل از مردم خواست تا در واکنش به «این بن‌بست سیاسی و آنچه ما سرکوب بی‌سابقه این جنبش می‌نامیم»، به فراخوان تجمع روز سه‌شنبه بپیوندند.
برخی دیگر از تشکل‌ها نیز حمایت خود را از دانش‌آموزان اعلام کرده‌اند؛ از جمله اتحادیه معلمان «اتحادیه ملی کارکنان آموزش متوسطه» که از اعضای خود خواسته است در اعتراضات روز سه‌شنبه شرکت کنند.
ژان-لوک ملانشون، رهبر حزب چپگرای رادیکال «فرانسه تسلیم‌ناپذیر»، این اعتراضات را «قدرتمندترین جنبش جوانان دانش‌آموز و دانشجو» از سال ۱۹۶۸ تاکنون توصیف کرد؛ سالی که شاهد ناآرامی‌های گسترده و اعتصاب میلیون‌ها کارگر بود.
موج تظاهرات در اواخر ماه سپتامبر از پاریس آغاز شد و به سراسر کشور گسترش یافت؛ دانش‌آموزان نسبت به مسائل گوناگونی از جمله تراکم بیش از حد جمعیت در کلاس‌ها، فرسودگی ساختمان‌های آموزشی، و کمبود معلم اعتراض دارند.
این اعتراضات از سوی دانش‌آموزان دبیرستانی آغاز شد و سپس دانشجویان دانشگاه هم به آنها پیوستند.
روز یکشنبه، سباستین لکورنو، نخست‌وزیر فرانسه، مجموعه‌ای از اقدامات را برای «رسیدگی به مشکلات دانش‌آموزان مقطع متوسطه و کارکنان آموزشی» اعلام کرد و وعده «تغییراتی ملموس» در مدارس را داد.
با این حال، او همچنین گفت: «ما در برابر خشونت هیچ‌گونه امتیازی نخواهیم داد. ما در کنار دانش‌آموزان و کارکنانی می‌ایستیم که مورد حمله قرار گرفته‌اند، و همچنین ماموران پلیس و انتظامی که مجروح شده‌اند.»
در این ناآرامی‌ها، نه تنها مدارس مسدود شدند بلکه سطل‌های زباله هم به آتش کشیده شدند.
ادوارد ژفری، وزیر آموزش ملی، گفت که از زمان آغاز اعتراضات، ۲۴ مدرسه «به آتش کشیده و غارت» شده‌اند.
اتحادیه دانش‌آموزان دبیرستانی پلیس را به استفاده از نیروی بیش از حد در برخورد با معترضان متهم کرده است.
لوران نونز، وزیر کشور فرانسه، اما هفته گذشته در واکنش به این اتهام گفت که مدیریت انتظامی این تظاهرات به شیوه‌ای «کاملا متناسب» انجام شده است.
با اینکه هنوز ماه‌ها تا انتخابات ریاست‌جمهوری بعدی فرانسه باقی است، این اعتراضات و واکنش مقامات فرانسوی به شدت سیاسی شده است.
دولت و سیاستمداران جناح راست افراطی، جناح چپ افراطی را به دامن زدن به اعتراضات متهم کرده‌اند. سباستین لکورنو، نخست‌وزیر فرانسه، گفت که حزب فرانسه تسلیم‌ناپذیر با فراخوان برای گسترش این جنبش، «غیرمسئولانه» عمل کرده است.
مارین لوپن، رهبر حزب راست افراطی اجتماع ملی، نیز از واکنش جناح چپ انتقاد کرد.
خانم لوپن خواستار تصویب قانون جدیدی برای مقابله با شورش‌ها شد و گفت: «موضوع دیگر اعتراضات دانش‌آموزان دبیرستانی نیست، بلکه صحبت از شورش‌هایی است که از سوی افراد حرفه‌ای سازماندهی شده است و تحت نظارت نمایندگان حزب فرانسه تسلیم‌ناپذیر قرار دارد.»
در همین حال، ژان-لوک ملانشون، نامزد ریاست‌جمهوری از حزب فرانسه تسلیم‌ناپذیر، پلیس را به «سوءاستفاده از قدرت» متهم کرده و از مردم خواسته است تا برای «حفاظت از تظاهرات جوانان» به خیابان‌ها بیایند.
بنوآ پایان، شهردار چپگرای مارسی، «خشونت غیرقابل‌قبول» در شهر خود را محکوم کرد. او گفت با اینکه جوانان نسبت به آینده و خدمات عمومی «نگرانی‌های محق و مشروعی» دارند، اما باید اعتراض خود را به شیوه‌ای آرام ابراز کنند.
