شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
نگرانی از آلودگی آب در کابل؛ ساکنان برخی مناطق میگویند طعم آب تغییر کرده و قابل نوشیدن نیست
شماری از ساکنان کابل میگویند آب چاهها و لولهکشی در بخشهایی از این شهر بهطور قابل توجهی آلوده شده و قابل نوشیدن نیست.
کابل، پایتخت افغانستان با جمعیتی نزدیک به شش میلیون نفر، همزمان با بحران کمآبی و کاهش سطح آبهای زیرزمینی روبهرو است؛ اما به گفته ساکنان، آلودگی آب اکنون به نگرانی بزرگتری برای باشندگان این شهر پرجمعیت تبدیل شده است.
برخی از باشندگان میگویند طعم آب در سالهای اخیر تغییر کرده و حتی آبهای شیرین در شماری از مناطق شور شدهاند.
نسیمه متین، از ساکنان ناحیه یازدهم کابل، به بیبیسی گفته است که طی دو سال گذشته کیفیت آب لولهکشی در محل زندگیاش «تغییر کرده» و دیگر قابل نوشیدن نیست. به گفته او، این آب تنها پس از جوشاندن قابل استفاده است و اغلب طعم شور دارد.
گزارشها نشان میدهد این مشکل به یک منطقه محدود نمیشود. ساکنان دیگر بخشهای کابل نیز از آلودگی آب، بهویژه تغییر طعم و شور شدن آن شکایت دارند.
الطاف امیری، ساکن کارتهنو در ناحیه هشتم کابل، به بیبیسی گفت استفاده از آب لولهکشی و چاهها برای او و اعضای خانوادهاش مشکلاتی از نظر سلامتی ایجاد کرده است.
رخسار سروری، از ساکنان منطقه کلولهپشته نیز تجربه مشابهی را مطرح میکند. او میگوید در گذشته آب این منطقه از کیفیت و طعم مناسبی برخوردار بود، اما اکنون حتی با جوشاندن هم طعم نامطلوب آن از بین نمیرود.
به گفته او، شوری آب به حدی است که هنگام پختوپز، طعم غذا را تغییر داده و آن را غیرقابل خوردن میکند. او میگوید به همین دلیل ناگزیر شده از آب معدنی استفاده کند.
افزایش استفاده از آبهای آلوده، نگرانی درباره شیوع بیماریها را در میان برخی خانوادهها بیشتر کرده است.
در همین حال، نهاد بینالمللی «مرسی کور» در گزارشی در ماه می اعلام کرده بود که آلودگی آب در کابل گسترده است.
بر اساس این گزارش، تا ۸۰ درصد آبهای زیرزمینی این شهر ایمن و سالم نیستند و حاوی سطوح بالایی از فاضلاب، آرسنیک و نمک هستند؛ وضعیتی که تهدیدی فوری برای سلامت عمومی به شمار میرود.
برخی شهروندان میگویند به دلیل آلودگی آب، ناچارند آب آشامیدنی بستهبندیشده بخرند؛ موضوعی که با توجه به شرایط دشوار اقتصادی، فقر و بیکاری هزینههای زندگی آنها را بهطور چشمگیری افزایش داده است و آنها را ناگزیر کرده که هزینههای سنگینی برای خرید آب نیز بپردازند.
با وجود آنکه مقامهای دولتهای پیشین و مقامهای حکومت طالبان بارها از انتقال آب پنجشیر و همچنین پروژههای بند شاهوعروس و بند شاهتوت به کابل سخن گفتهاند اما مشکل کمبود آب همچنان حلنشده باقی مانده است.
