BBCPersian.com | جهان | از طهران تا تهران

no titleگفت و گو با حسین امانت، طراح میدان و برج آزادی تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-10-23T16:47:07+00:00

برج آزادی که در زمان خود شهیاد نام داشت و یادمانی برای دو هزار و پانصد سال شاهنشاهی ایران بود، خیلی زود نماد دروازه گونه تهران و ترجمان معمارانه ایران مدرن شد، این بنا اکنون سی و شش ساله است و در حالی که با یک چرخش بزرگ، نماد انقلاب سال ۵۷ تلقی می شود، فرسوده از گذر زمان و رنجیده از بی مهری کسان، خود را نیازمند مرمت می یابد. با این حال دست بردن در مجموعه ای که ایرانیان سخت بدان خو گرفته اند وخارجیان، ایران امروزی را با تصویرش می شناسند، کاری ساده و خالی از حرف و حدیث نیست.

شهرداری تهران مسؤول مرمت و بهسازی برج و میدان آزادی است و سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور نظارت بر این کار را به عهده دارد؛ چرا که برج آزادی در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.

شهرداری بر این باور است که عملیات مرمت را "کاملا اصولی" به پیش می برد، اما سازمان میراث فرهنگی نظر متفاوتی دارد. چندی پیش خبرگزاری میراث فرهنگی (CHN) گزارش داد که کارشناسان این سازمان، پس از بازدید از کارگاه مرمت و بهسازی برج آزادی، در حضور سرپرست کارگاه گفته اند: "اقداماتی که تاکنون در جزیره برج آزادی به بهانه ساماندهی و مرمت انجام شده، مرمت نبوده، بلکه فاجعه ای دردناک در تاریخ ساماندهی آثار تاریخی است."

استفاده از واژه "جزیره" برای میدان آزادی، اشاره طنزگونه و تلخی است به قرار گرفتن این میدان در میان ترافیک سنگین ورودی غربی پایتخت و قطع ارتباط پیادگان با میدانی که طرحش ملهم از باغ های ایرانی است و در اصل برای پیاده روی ساخته شده است.

no titleحکایت من با تهرانی که بود

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-08-17T14:37:39+00:00

تهران را اولین بار در سالهای بعد از کودتای سی و دو دیدم - فقط دیدم. چه سالی، یادم نیست. از سال کودتا خیلی فاصله داشت. عمو به دیدار مرحوم آیت الله بروجردی می رفت. گفت تو هم بیا. و رفتیم. شب اول شیراز؛ شب دوم آباده؛ شب سوم، گمانم قم – خوب یادم نیست. دیدار که میسر شد، سری هم به تهران زدیم. عمو می خواست با مرحوم ابوالفضل حاذقی دیداری تازه کند. یار گرمابه و گلستان هم بودند.

در شهر ری زیارتی از حضرت عبدالعظیم و کبابی در بازار، و راه افتادیم. تا تهران فاصله ای بود. در دو طرف جاده تا چشم کار می کرد مزرعه بود و سبزه و درخت. بعد یکی دو آبادی - روستا گونه هایی؛ و بعد تهران؛ سرنهاده به دامن البرز سرافراز و شفاف. چهار - پنج روز سفر در جاده های شوسه و گرد و خاک و غار و غور ماشین و حالا این. همین هم هست که تهران هنوز هم در نظر من دور و دست نایافتنی می نماید. پس از سی - چهل سال زندگی در آن هنوز هم دور؛ هنوز هم رازآمیز.

باید از تهران می گذشتیم تا به قلهک برسیم. منزل آقای حاذقی آنجا بود. تهران از حول و حوش راه آهن شروع می شد و در آب کرج ( حالا بلوار کشاورز ) به آخر می رسید - چه خیابان هایی، چه درخت هایی، چه قدر ماشین، چه خانه هایی که هرچه پیشتر می رفتی قشنگ تر می شدند. بلوار کرج از شرق در نیمه میدانی - نیمه دایره ای - به آخر می رسید. دیوار چینه ای باغ ها قطر نیم دایره را تشکیل می داد.

به طرف شمران که می رفتی، دیوار دست راست بود؛ و دست چپ گمانم بّر و بیابان بود - درست یادم نیست. خیابان پهلوی (حالا ولیعصر) از همین جاها به جادۀ پهلوی (می گویند جاده) بدل می شد. دو ردیف چنار، در امتداد دو جوی آب، و میان جاده ای با نواری آسفالت در وسط، و در دو طرف بیش از همه ریگزار. عمو هوس کرده بود سر راهی از یک هم ولایتی در ده ونک دیدن کند - یادمان باشد، دِه. تا ونک فاصله ای پیمودیم، از وسط بیابان. چطور به قلهک رسیدیم یادم نیست.

no titleخسارات زلزله احتمالی تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-27T14:23:04+00:00

در فروردین ماه سال 1378بنا به درخواست دولت ایران، آژانس همکاری‏های بین المللی ژاپن "جایکا"، که نماینده رسمی و مسئول اجرای طرح‏های همکاری‏های فنی دولت ژاپن است، گروه مطالعاتی خود را به تهران اعزام کرد تا مطابق مقررات و آیین نامه‏های جاری کشور ژاپن، مطالعاتی را پیرامون زلزله های احتمالی تهران انجام دهد.

گزارش نهایی این مطالعات که با همکاری (مرکز مطالعات زلزله و زیست محیطی تهران بزرگ) و (جایکا) صورت پذیرفت، پس از ۱۸ ماه، در آذرماه سال۱۳۷۹ تحت عنوان (ریز پهنه‏بندی لرزه‏ای تهران بزرگ) انتشار یافت. این گزارش بازتاب چندانی در رسانه های ایران پیدا نکرد و ماهنامه روند اقتصادی بخش هایی از آن را چاپ کرد.

مطالعات جایکا که ۲۲ منطقه کلان شهر تهران را فرا می‏گرفت، بر دو هدف اصلی استوار بود: تهیه نقشه‏هایی برای تهیه طرح پیشگیری از بحران شهری و منطقه ای در گستره تهران بزرگ و ارائه توصیه هایی برای کاهش اثر بحران ناشی از زلزله.

no titleدر تهران ۱۳۱۵ قدم بزنید

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-20T14:39:48+00:00

اگر در تهران ساکن هستید یا گذرتان به این شهر افتاده و این قدر فرصت دارید که بخواهید بخشی از یک روز خود را حال و هوای تهران ماه های پیش از حمله متفقین به ایران سپری کنید و احتمالا شمعی در سقاخانه ای بیفروزید و ناهاری در گراند هتل، مجلل ترین هتل وقت تهران صرف کنید و چند صد متری را با یک رولزرویس قرمز رنگ مدل ۱۹۳۷ رانندگی کنید، می توانید در شهرک سینمایی غزالی چنین تجریه را درمیانه تابستان ۱۳۸۶ داشته باشید.

احداث شهرک سینمایی درسال ۱۳۵۸ در بزرگراه کرج به طرح و پیشنهاد شادروان علی حاتمی‌، کارگردان شهیر سینمای ایران‌ و اجرای ولی الله خاکدان، آغاز شد‌.

طرح علی حاتمی و ولی الله خاکدان تولید سریالی با مضمون تاریخ سیاسی معاصر ایران بود که فاصله‌ای کوتاه از اوایل دوره پهلوی اول را در بر می‌گرفت‌.

در این دوره‌، عده‌ای از آزادی خواهان، پنهانی‌ با تشکیل کمیته مجازات‌، اقدام به ترور سران حکومت پهلوی می‌کردند که به عقیده آنها در آشفتگی اوضاع اقتصادی و افزایش فقر دست داشتند.

no titleاین شهر چند چهره و بی اصالت

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-13T13:40:06+00:00

تهران، شهر چند چهره، شهر تضادها، به گواهی یافته های قدیمی، شهری کهنه، یکی از جدیدترین پایتخت های جهان و تقریبا بدون هیچ اصالت ساختاری و مسکونی. شهری که دامنش به پرورش بزرگمردی، شاعری، مورخی، ادیبی و ... آلوده نیست ولی در عمر کوتاه خود هر چه از این محترمین در ایالات و گوشه و کنار کشور می زیسته اند، به خود جلب و فرزندان آن را تهرانی کرده است.

شهر مظهر یک پایتخت مستعمراتی است که تقریبا هیچ تولیدی ندارد و مطلقا مصرف کننده است و باز هم تقریبا از هر پنج ساکن کشور یک نفر را در خود جای داده است؛ مرکز ثقل کلیه روابط داخلی و خارجی کشور.

شهری که اگر سیل واردات داخلی وخارجی به آن سرازیر نشود، از گرسنگی و فقر جان خواهد داد و دیگر کسی در آن ساکن نخواهد ماند. در تمام دوران تقریبا ۱۶۰ ساله حکومت قاجارها، کلیه والیان ایالات و حکام ولایات از این شهر اعزام می شدند و به کار غارت آن نواحی می پرداختند. حتی فرزندان خردسال پادشاهان تحت سرپرستی یکی از "لَله"های خود والی می شدند و درآمد آن نقاط به آنان اختصاص می یافت. در تمام دوران پهلوی و تاکنون هم فرمانداران و استانداران از تهران اعزام می شوند.

تهرانیان قدیم در همه دوران قاجارها تقریبا هیچ شغل حکومتی نداشتند، چون باسوادی بین آنان یافت نمی شد و استخدام را هم دون شان خود می دانستند! شاهان، قاجار بودند و وزرا و سیاستمداران از شهرهای باسواد مثل طالقان، تفرش، فراهان و ... به خدمت گرفته می شدند و البته به موقع هم آنان را به قتل می رساندند و اموالشان را ضبط می کردند. البته داوطلبان وزارت برای به دست آورن همین مقام صف بسته بودند و اغلب آنان در قتل پیشینیان خود دست داشتند!

no titleتهران چگونه پایتخت شد؟

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-02T14:15:27+00:00

در اواخر دهه ۱۳۴۰ خورشیدی وقتی تهران ، تند و نفس زنان خود را به کوهپایه های البرز می رساند ، بساز و بفروش هایی که تپه های قیطریه را می خراشیدند تا به جایش خانه های ویلایی و اعیانی بسازند، به سفال ها و ابزارهایی برخوردند که پرده از راز تمدنی ۳۲۰۰ ساله برمی داشت. تمدنی که به نام همان محل تمدن قیطریه خوانده شد.

تا آن زمان شاید باورعمومی این بود که پیشینه باستانی تهران به همان حوالی ری محدود می شود، اما این کشف و کشف آثار دیگری از هزاره های پیش از میلاد در تپه های عباس آباد، بوستان پنجم خیابان پاسداران و دروس نشان داد تمام آبادی های ناحیه تاریخی قصران که اینک در معده پراشتهای تهران هضم شده اند، دوره ای درخشان از استقرار اقوام کهن و خلاقیت های فرهنگی را پشت سر گذارده اند.

با این حال در دوران اسلامی از میان روستاهایی که در قصران، پشت به البرز سترگ داده و از لار تا کن و سولقان و از دربند تا کوه بی بی شهربانو پراکنده بودند، تهران یکی از گمنام ترین ها بود و روستاهایی چون ونک و دولاب و مهران (ضرابخانه) به مراتب آبادتر و شهره تر و مهمتر بودند.

در واقع نام این روستاها و بسیاری دیگر از آبادی های قصران همچون طرشت، علی آباد، فره زاد (فرح زاد) و طجرشت (تجریش) خیلی زودتر از نام تهران به منابع تاریخی راه یافت و تهران در آغاز سده های میانی اسلامی شهرتی نداشت مگر به انارش که به غایت نیکو بود.

no titleاز طهران تا تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-06-29T17:21:30+00:00

تهران یکصد سال پیش صاحب بلدیه یا شهرداری شد، البته این شهر یکصد و اندی سال پیش از این که صاحب بلدیه شود، پایتخت شده بود و چند بار از مرزها و برج و باروهایی که اطرافش کشیده بودند، بیرون زده بود. تاسیس بلدیه هم نتوانست رشد این شهر را مهار کند. تهران قلب ایران شده بود، هنوز هم هست، تکلیف سیاست، اقتصاد، فرهنگ، هنر، ورزش، همه در تهران روشن می شود.

"تهرانی" یک فرهنگ شده، یک روش زندگی، یک رویا و حتی یک نفرین. این شهر رویاهای بسیاری از مهاجرین را برآورده کرده است و حالا آنها پس از چندین نسل "تهرانی" شده اند.

رابطه مردم ایران با تهران یک رابطه عشق و نفرت است. شهری است که در طول چند قرن اخیر مثل بچه عزیزدردانه با آن رفتار شده که هرچه خواسته برایش فراهم بوده و چندان هم به کیفیت پیشرفت آن توجه نشده است.

برخی می گویند هزینه این عزیزدردانگی را بسیاری دیگر از شهرها پرداخته اند.

no titleیک قرن زندگی: جشنی برای تهرانی‌های صد ساله

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-08-20T12:33:26+00:00

به مناسبت یکصدمین سالگرد تاسیس بلدیه تهران (شهرداری)، روز دوشنبه دومین جشن پدربزرگ ها و مادربزرگ های صد ساله تهرانی با هدف ترویج فرهنگ احترام به سالخوردگان برگزار شد.

در این مراسم صدها سالمند تهرانی عضو فرهنگسرای سالمندان به همراه خانواده هایشان به عنوان میهمان حضور داشتند.

در این جشن که در فرهنگسرای بهمن برپا شد سالمندان ۱۰۰ ساله و بالاتر با حضور معاون شهردار تهران، علیرضا دبیر، عضو شواری شهر و احمد مسجد جامعی وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی مورد قدردانی قرار گرفتند.

در جشن صدساله های تهرانی به 22 سالمند تهرانی که بیش از یک قرن از عمرشان گذشته، نشان شهروند ارشد هدیه شد.

مسن ترین فردی که نشان شهروند ارشد را دریافت کرد، زهرا هدایتی با 122 سال سن دارای چهار فرزند و چهل نوه بود، البته او به علت کهولت سن در جشن شرکت نداشت.

همچنین در این مراسم از چند خانواده تهرانی که از کهنسالان خانواده به خوبی نگهداری می كردند قدردانی شد.

در بخشی از مراسم جشن صد ساله های تهرانی گروه همسرایی سالمندان عضو فرهنگسرای سالمندان برای میهمانان برنامه اجرا کردند.

این دومین جشن صد ساله های تهرانی بود که توسط فرهنگسرای سالمندان برگزار می شد اولین جشن سال گذشته با حضور شهردار تهران برپا شد.

افرادی که نشان شهروند ارشد دریافت کردند از صد تا 122 سال سن داشتند.

no titleبازار تهران؛ شلوغ و پر ازدحام

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-08-25T14:52:36+00:00

بازار تهران در دو قرن گذشته، مهمترین مرکز داد و ستد ایران بوده است و ایرانیان بخش عمده ای از نیازهای خود را از این بازار تهیه می کنند.

این بازار علاوه بر دارا بودن ویژگی های معماری دوره قاجار، نمادهایی از بازارهای مدرن امروز را نیز در خود جا داده است.

no titleمهمان خیابان دلگشا

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-08-04T16:50:02+00:00

هم خواب بودم، هم هوا تاریک بود که وارد تهران شدم. البته من خودم به تهران نیامدم، مرا با یک کامیونی که ذغال حمل می کرد به تهران آوردند. قسمت اعظم سوخت آن سالهای مردم تهران ذغال بود. سالهای ۱۳۳۰.

ذغال را از روستاهای کنار جاده های مازندران به صورت فله ای با کامیون به تهران می آوردند، در فضای باز گاراژها خالی می کردند و بعد کیلویی یا گونی گونی به مردم می فروختند.

نخستین صحنه ای که یادم می آید دیدن رانندۀ کامیون با لباسی شبیه حولۀ حمام امروزی است، نشسته روی صندلی لهستانی کنار خانمی نسبتاً چاق که او هم نشسته بود روی صندلی لهستانی دیگر، دو طرف یک میز. داشتند صبحانه می خوردند. گویا خواب آلود از کامیون پائین آمده بودم و دوباره گوشۀ اتاق خانه راننده خوابم برده بود.

زن با لهجۀ ارمنی سوال کرد: کی می بری تحویلش بدهی؟

no titleموزه مقدم یادگاری از تهران قدیم

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-08-08T14:24:20+00:00

خانه احتساب الملک رئیس اداره احتسابیه تهران و وزیر مختار ایران در برن سوئیس، یکی از یادگارهای تهران قدیم است که اکنون به موزه تبدیل شده است. این خانه در سال ۱۳۵۱ از سوی محسن مقدم پسر احتساب الملک به دانشگاه تهران اهدا شد و اکنون محل تحقیق دانشجویان و استادان رشته هنر و باستان شناسی دانشگاه تهران است.

خانه سرایدار

از خانه بسیار بزرگ احتساب الملک فقط حدود دو هزارو پانصد متر مربع باقی مانده است. عقب نشینی های پی در پی خیابان سپه در طول دهه های گذشته، نمای زیبای بیرونی آن را کاملا تغییر داده است. حالا دیگر در چوبی و بسیار ساده آن از بیرون هیچ توجهی را جلب نمی کند.

اگر صاحبخانه در قید حیات بود، وقتی حلقه بر در می زدی، غلام حسن، سرایدار پیر و وفادار خانه، در را به رویت می گشود. او هم باغبان بود و هم آشپز. گلها را آب می داد و از مهمان ها پذیرایی می کرد. در هنگامه انقلاب و برهه ای بعد از آن که ارتباط مقدم با دربار پهلوی بهانه ای برای مراجعه به این خانه بود، سرایدار، آبروی خویش در میان نهاد و خانه و اشیاء موجود در آن را از گزند حوادث در امان نگه داشت. عمری در این خانه زیست، ساکنان آن را تا پای تابوتشان همراهی کرد و سپس خانه و اموال آن را به دانشگاه سپرد و رفت.

no titleنماد ایران مدرن چگونه در غرب تهران خانه کرد؟

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-08-03T17:27:18+00:00

تهران شهر میدان های پر تعداد است. شماری از این میدان ها به نمادهای شهری بدل شده اند همانند میدان توپخانه و شماری از آنها را تنها ساکنان نزدیک به آن و اهالی اطراف می شناسند مثل میدان های محله های شرق تهران.

با این وجود تنها یک میدان است که به عنوان نماد تهران درآمده و درهرجای دنیا که بخواهند از تهران یا حتی ایران یادی کنند، به سراغ آن می روند: میدان آزادی یا شهیاد سابق.

میدان آزادی با وسعتی در حدود ۱۵ هزار مترمربع بزرگ ترین میدان در میان کشورهای خاورمیانه است.

این برج که به نام برج شهیاد معروف است اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال۱۹۷۹ به دلیل اجتماعی که مردم در استقبال از آیت الله خمینی در بازگشت از پاریس به تهران در این میدان انجام داده بودند و سرانجام ۱۰ روز پس از آن به سرنگونی حکومت پیشین انجامید، به میدان آزادی تغییر نام داد.

no titleتهرانی های اصیل کجایند

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-08-06T13:08:59+00:00

خودرویی ناگهان از فرعی به اصلی می پیچد و راننده پایش را محکم روی ترمز می گذارد. پس از رد و بدل شدن جملات رکیکی میان دو راننده، خودرویی که خلاف کرده بود می رود و راننده دیگر غرولند کنان می گوید: "هر کس و ناکسی زمینش را در شهر و دهاتش فروخته، یک ماشین خریده و آمده تهران. اینها را چه به ماشین سواری؟ شهر شده پر از غربتی، از هر صد نفر یکی تهرانی نیست."

این راننده ممکن است خودش ته لهجه اصفهانی، آذری یا مشهدی داشته باشد اما گویی در تهران رسم است که همه خود را تهرانی زاده اصیل و دیگران را شهرستانی یا به گونه تحقیرآمیز "دهاتی" بدانند!

گو این که تهرانی بودن به خودی خود فضیلتی به حساب نمی آید، اما واقعا تهرانی ها چه کسانی هستند، کجایند و چه می کنند؟ چه گذشته ای دارند و آیا در شهری که همواره با سیل مهاجران روبرو بوده است، می توان از "تهرانی اصیل" سخن گفت؟

برای یافتن ردپای تهرانی های قدیم، باید به عقب بازگشت و سیر دگرگونی جمعیت شهر را از آغازین دهه ها و سده های بالندگی تهران پی گرفت.

no titleآرشیو مطالب صفحه ويژه تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-08-07T17:58:34+00:00

صفحه ویژه تهران به مناسبت صدمین سالگرد تاسیس بلدیه (شهرداری) در تهران راه اندازی می شود.

این صفحه مجموعه ای است از گزارش ها و عکس های تهران. گزارش هایی از گذشته دور؛ وقتی که تهران دهی کوچک بود در نزدیکی ری بزرگ تا تهران امروز که جمعیتی بیشتر از هشت میلیون نفر دارد. در این صفحه تمام مطالب مربوط به تهران در دسترس است.

تهران قدیم

تهران امروز

no titleدوست داشتنی ترین شهر من

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-08-07T17:52:34+00:00

غروب یکی از روزهای اواخر خرداد ماه سال ۱۳۳۵ ، "اتوبوس کشور تور" پس از چیزی حدود ده ساعت طی مسیر در جادۀ کندوان چالوس، نبش سه راه پامنار جلو دفتر مرکزی اش در تهران، آرام پهلو گرفت تا مسافران و چمدان ها و گونی ها و جعبه های چوبی بارش را که روی سقف اتوبوس با طنابی محکم بسته شده بود، پیاده کند.

یکی از سرنشینان ِ هیجان زده، خسته و خواب آلودِ این سفر طولانی، کودک ۱۳ ساله ای بود که وقتی پایش در گیوه ای سفید و نو به زمین رسید بیدار و هشیار شده، با ناباوری در ذهنش تکرار می کرد: تهران، تهران، من به تهران آمده ام!

سرانجام، رؤیایی دیرینه به واقعیت رسیده، وارد شهر آرزوهایم شده بودم. تمام وجودم چشم شده، شلوغی و ازدحام درشکه ها، تاکسی ها و باربرها را با ولع تمام تماشا می کردم. تا آن روز اینهمه شتاب در حرکت، شلوغی، سروصدا و از همه مهمتر چراغ های روشن در خیابان و مغازه و حتا بساط دستفروش ها ندیده بودم.

صدای بوق تاکسی ها و درشکه ها در گوشم هیجان و تحرکی ایجاد کرده و راه رفتنم به دویدن شباهت پیدا کرده بود. دایی جان مهندس که مرا با خود به تهران آورده بود، با آن قد بلند و شق و رق، دستم را محکم گرفته، آشکارا می کوشید برای لحظه ای از او جدا نشوم. گرم تماشای تابلوهای سر در مغازه ها و ساختمان های بلند مخصوصا تابلوی دندانسازی "مسنن مظفری" بودم که رو به روی دفتر "کشور تور" قرار داشت. با لبخند زیبا و دوست داشتنی اش به من نگاه کرد و شوقمندانه گفت:

no titleخیابان جسم، خیابان روح

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-08-01T08:52:31+00:00

خیابان شاهرضای سابق من!
آن صبح اوایل مهر۳۶ یادت هست؟ حتماً می گویی نه! مهم نیست. آنچه اهمیت دارد این است که من یادم مانده در آن روز تو چه قدر زیبا شده بودی.

پاییز خوشگل تهران، آسفالت خیس از نم نم باران صبح. حالا ساعت ده، آفتاب مثل عروس، گرم و نرم و پذیرا.

از جلو سینما دیانا رد می شوم، صدای گلنراقی از بلندگوی سینما، از بالای بام به فضای آبی سرریز کرده است بر سر شاخه های لرزان، برگهای خیس، بر رنگارنگی بهشتی چنارها و سپیدارها تا سایبان کرباس و چادر رنگی مغازه ها پایین می آید و در ارتفاع سر آدمها می گذرد.

رهگذرها در امواج موسیقی و آواز و پاییز و خاطرات جمعی شناورند. تروتازه و خیس سپس آفتابی و گرم تا از مرز صدا عبور کنند:

no titleوقتی دلها از گرما تهی شد

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-28T16:05:06+00:00

برای مسافری که نخستین بار به شهری وارد می شود همه چیز در هاله ای از رمز و راز قرار دارد و هم او می بایستی از بسیاری چیزها سر در آورد و به اصطلاح رمز گشایی کند. مسافری که به مکانی ناشناخته قدم می گذارد انگار کاشفی است که می خواهد از ویژگی های کشف خود با خبر شود.

من اما نخستین روزی را که از اتوبوس پیاده شدم و پا بر خیابانی در شهر تهران گذاشتم در پس پرده ای از مه به یاد می آورم؛ برای اینکه قریب نیم قرن از آن روز گذشته است.

بیشترین مهاجرت جوانان اهل هنر و ادب و سیاست به تهران در دهه سی و چهل بوده که دلایل گوناگون داشته و جای بحث آن اینجا نیست. اما همینجا بگویم که تهران آن روز شهری بود خلوت و زیبا. از برج های بلند امروزی در آن خبری نبود. بسیاری از مردم برای دیدن ساختمان پلاسکو که در مقایسه با ساختمان های دیگر بلند می نمود از شهرستان به تهران می آمدند.

هنوز خانه های زیبای قدیمی را ویران نکرده بودند تا ساختمانهای چند طبقه بر جای آنها بنا کنند. آدمی به هنگام گذر از برخی محله ها در مقابل خانه ای درنگ می کرد و به تماشای کاشی های آبی و پنجره های مشبک می ایستاد. مردم، فاصله های نزدیک را پیاده طی می کردند و غروب دمان شیک پوشان در پیاده رو خیابانهای نادری و اسلامبول و همینطور لاله زار قدم می زدند و گاهی با یاران موافق در کافه ای جمع می شدند.

no titleشهری که به ما سپردند

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-18T10:13:26+00:00

شهر ما تهرانی ها، جائی که شصت و یک سال پیش، وقتی که هنوز آب زلال از قنات فرمانفرما می آمد تا پای چنارهای کهن، در آن چشم به سقف اتاقی در مرکزش، پا به جهان هستی گشودم، دیری است گم شده است. شهر چنارهای کهن، شهر سار و بلدرچین. شهر زمستان های کود برف و خمیده زیر کرسی، با غژاغژ بام غلطان. شهر تابستان های خوابیده پشت بام زیر ململ پشه بند به ستاره شمردن. شهر پائیزهای جادوئی کوچه باغ ها. شهر ما گم شده است.

شصت سالگان به خود می گویند: شهر ما شاید گم نشده، ما گمشده ایم. در دالان درازی که یک خانه بزرگ را وقتی به چند خانه تقسیم شده بود از هم جدا می کرد، شاید در ازدحام پا خط و ماشین دودی، یا بازار شب های عید، جائی میان حقیقت و رویا گم شده ایم. شاید در بغضی گم شده ایم که برای بادبادکی شکل گرفت که با چه زحمتی از نی و کاغذ روغنی و سریش ساخته شد، اما شمع سرک کشید و کله کرد. فانوسش آتش گرفت، نخ و بادبادک و شب پرستاره تابستانی را با هم آتش زد.

شهری که به ما سپردند جغرافیایش محدود بود از شمال به پس قلعه و دربند که در سردترین شب های زمستانی اش هم، کافه های کوهپایه ای، یکی بر بام دیگری، تا صبح بیدار. در جنوب به کوی بی بی شهربانو و سبزی کارهای فرمانفرما، که در آن صدای تیپچه شکارچیانی می آمد که سعی داشتند بلدرچین ها را گول بزنند. از شرق به خیار ترد و خاردار و خوشبوی دولاب، باغ فرح آباد و قصر فیروزه می رسید و از غرب به فرحزاد و جاده خاکی مالروئی که به امامزاده داوود راه می برد.

no titleتهران مخوف و متفرعن

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-21T15:32:08+00:00

در آن سالهای دور ِ اواخر ِ دهۀ ۱۳۲۰، شهر تهران و بویژه محافل فرهنگی و ادبی آن برای ما جوانان سادۀ آبادانی، چهرۀ متفاوتی داشت؛ از یک سو چهره ای "متفرعن" و "مخوف" و "نادلپذیر" که شهرستانی ها را اگر هم مختصر ذوق و قریحه ای داشتند، به راحتی نمی پذیرفت و جدی شان نمی گرفت و در میان خود راهشان نمی داد و از سوی دیگر، چهره ای فرهنگی و شکوهمند و پر از جذابیت های رنگارنگ: تآتر و سینما و دانشگاه و مجله های ادبی و هنری و صفحه های کلاسیک و باغستان های اطراف شهر و کافه هایی که نویسندگان و شاعران نام آور در آنجا دور هم گرد می آمدند.

گروهی از آبادانی ها این شهر را "تهران مخوف" می نامیدند، زیرا پدرانی ساده دل که به قصد زیارت مشهد، به ناگزیر نخست به تهران می رفتند و از آنجا راهی مشهد می شدند، گاه در این شهر، دار و ندار خود را از دست می دادند. چمدان هایشان به سرقت می رفت و جیب برها، پول هایشان را حتا از جیب های مخفی می ربودند.

به پدر یکی از بروبچه ها که ظاهرا مختصر اختلال حواسی داشت و می خواست به مشهد برود و شفا یابد، اکیداً توصیه شده بود که سخت مواظب جیب برها باشد و او، با توصیه با تجربه ها، پیش از سفر، کیسه ای فراهم کرده بود و پول و مدارکش را در آن گذاشته بود و کیسه را به گردن آویخته بود و زیر پیراهن و کت پنهان کرده بود و به مسافرخانه رفته بود.

یکی دو روز بعد ناگهان متوجه شده بود که کیسه اش را ربوده اند. یکه خورده بود و هوش وحواسش را پاک از دست داده بود و در خیابانها راه افتاده بود و مدام زیر لب تکرار کرده بود: "تهران مخوف، تهران مخوف. چه به سرُم آوردی! عاقبت کار خودته کردی تهران مخوف!"

no titleساختمان های بانک ملی در خیابان فردوسی

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-19T15:17:20+00:00

بانک ملی اولین بانک تاسیس شده در ایران نیست اما مهمترین بانک دولتی ایران در همه ۷۸ سالی است که از سنش می گذرد. پیش از تاسیس بانک مرکزی ایران که وظیفه انتشار اسکناس و ضرب سکه را به عهده دارد، بانک ملی ایران چاپ اوراق بهادار و اسکناس را انجام می داد.

خیابان فردوسی در زمان تاسیس بانک ملی، مرکز پرزرق و برق شهر بوده است. وجود هتل ها و مهمانسراهای متعدد، فروشگاه های بزرگ به سبک غربی و محل تفریح اعیان و اشراف تهرانی در کاباره ها و رستوران ها و نزدیکی به گاراژهای بارگیری، خیابان فردوسی را محل اصلی داد و ستدهای کلان و انتقال و جا به جایی پول در پایتخت کرده بود. پس چندان تعجبی ندارد که اغلب بناهای بانک ملی که از لحاظ معماری قابل توجه هستند در خیابان فردوسی تهران ساخته شده اند.

ساختمان صندوق پس انداز

ساختمان صندوق پس انداز بانک ملی به وسیله هنریش‌، معمار آلمانی‌، بین سال‌های ۱۳۰۰ و ۱۳۱۰ خورشیدی در زمان رضا پهلوی ساخته شد. برای نخستین بار در این مقطع زمانی در معماری بناهای دولتی از تلفیق معماری باستانی ایران و معماری اروپا استفاده ‌شد.

no titleخانه ها و عمارت های معروف تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-08-11T15:28:36+00:00

تهران پایتختی دویست ساله است و عجیب نیست که همانند بسیاری از پایتخت های مهم جهان بناهای قدیمی و تاریخی نداشته باشد. اما در میان همین ملک و املاک، هستند عمارت هایی که حوادث مهمی از تاریخ معاصر ایران در آنها رقم خورده یا محل آسایش و خلوت بزرگانش بوده است. از میان همین عمارت ها هم تهران بخت و اقبال چندانی نداشته تا همگی آنها را در درون خود حفظ کند. شماری از بناها از صاحبش به ورثه و از ورثه به دلالان و بساز و بفروش ها رسیده و اینک جای برخی از آن عمارت ها را برج های بلند و ساختمان های اداری و تجاری گرفته است و بر شماری نیز چنان گرد سالیان و غبار تاریخ نشسته که دیگر اثری از نقش آنها در تاریخ معاصر ایران در آنها هویدا نیست. از میان خانه ها و عمارت هایی که باقی مانده و به تهران هویتی تاریخی می دهد و تاریخ را جلوی چشم ها رژه می برد، هنوز چند تایی باقی است.

خانه ها و عمارت های معروف تهران(۱)

باغ نگارستان؛ مقتل قایم مقام فراهانی

no titleشهر بی دروازه ای که پر دروازه بود

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-14T16:18:58+00:00

شهر تهران امروز شهر بی پایان و آغازی است که به سختی بتوان حد و مرزی برای آن مشخص کرد، چون به غیر از شمال، در جهات دیگر شهر مسافر هنگام ترک شهر به سختی می تواند تشخیص دهد که گذر خروجی شهر کجاست.

تقریباً حد فاصل تهران به سمت شهرهای دیگر به خاطر وجود پیوستگی ساخت و ساز شهرک های اقماری و آبادی های پیرامونی با نقطه خروج شهر این گونه در ذهن نقش می بندد که تهران شهری بی دروازه است. در صورتیکه در دوران تهران قدیم دروازه های متعددی در این شهر وجود داشت.

تهران به صورت هشت ضلعی بود که اضلاع آن باهم برابر نبودند و دور آن خندقی حفر کرده بودند که شهر را از اراضی اطرافش جدا کرده بود. تنها راه ارتباطی این شهر با خارج از خود وجود 13 دروازه بود که پیرامون شهر قرار داشت.

این دروازه ها تنها راه های ارتباطی شهر با خارج شهر بودند. در هریک از جهات چهارگانه شهر سه دروازه وجود داشت. نام های بیشتر این دروازه ها هم در پشت اسم خود وضعیت جغرافیایی شهر و موقعیت اجتماعی محله را مشخص می کردند.

no titleآن رویای شیرین و این شهر پر اضطراب

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-14T16:31:26+00:00

سایر شهرها را نمی دانم اما اگر در شیراز بودی و قصد سفر به تهران داشتی باید چمدانت را می بستی و به یکی از گاراژهای دروازه اصفهان می رفتی و اگر شانس با تو بود و همان روز اتوبوسی عازم پایتخت، مسافر اتوبوس می شدی، اگر این شانس با تو نبود باید یکی دو روز در انتظار می ماندی تا کی و چه روزی اتوبوسی دیگر به قصد تهران حرکت کند و ساعت حرکت هم بستگی داشت که کی صندلی های اتوبوس پر شود.

ممکن بود ۸ صبح باشد یا دو بعد از ظهر و یا زمان نامعلوم دیگری. در سال ۱۳۳۲ اما وضع عوض شد که جبر زمانه چیزهایی را باید عوض می کرد و یکی از این چیزها تأسیس شرکت های مسافربری بود که نظم و قاعده ای برای کارشان در نظر گرفته بودند. این اتوبوسها در ساعات اولیه صبح وقتی که هوا هنوز تاریک روشن بود شیراز را به مقصد تهران ترک می کردند.

"ت.ث.ث" و "تی بی تی" و "میهن تور" از مهمترین شرکتهای تازه تأسیس به شمار می رفتند که نمایندگی هر سه بالاتر از چهار راه زند بود که شیرازی های قدیمی به آن چهار راه دلگشا می گفتند. مغازه ای به اسم دفتر باز کرده بودند و اگر می خواستی می توانستی از چند روز قبل جایت را رزرو کنی و خیالت راحت باشد که در روز و ساعت معین به قصد تهران، شیراز را ترک می کنی.

آن روزها ترافیکی در کار نبود و اتوبوس این شرکتها کنار خیابان، رو به روی دفترشان پارک می کردند و مسافران همانجا سوار و پیاده می شدند و هنوز سنت بدرقه مسافر تا لحظه آخر برقرار بود و هر روز صبح زود شمار بدرقه کنندگان که گاه چند برابر مسافران بود، در پیاده رو خیابان زند جمع می شدند. اتوبوس های هر سه شرکت هم سر ساعت معین حرکت می کردند و بدرقه کنندگان را با چشمان اشک آلود در خیابان زند که خود جادویی بود از زیبایی، بر جای می گذاشتند.

no titleخانه مشروطه تهران در معرض تخریب

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-11T14:30:01+00:00

بازار آهنگران تهران حالا دیگرهمه چیز دارد، جز نشانی ازآهن وآهنگری. همه جا در قبضه آجیل فروشانی است که زیر تابلوی آهنگران، آجیل و شکلات می فروشند و گواهی می دهند که بازار تهران عادت دارد نامها را نگه دارد و یادها را از کف بدهد.

کوچه بهبهانی که از اول این بازار راه خود را به سوی محله سرپولک کج می کند، چند سالی است قرق فروشندگان لوازم سراجی شده، اما دست بر قضا نه فقط نام بهبهانی را بر تارک که یاد او را نیز در دل دارد.

سید عبدالله بهبهانی که مشروطه خواهان او را همراه با سید محمد طباطبایی "سیدین سندین و آیتین حجتین" می خواندند، در دمادم مشروطه در این کوچه منزل داشت و چون در اتحاد با طباطبایی از اوایل ۱۲۸۴ خورشیدی تا به توپ بستن مجلس اول مشروطه در۱۲۸۷جنبش مشروطه خواهی را رهبری کرد، خانه اش محل آمد و شد آزادیخواهان و مشروطه طلبان بود.

او در زمان صدر اعظمی علی اصغر خان اتابک امین السلطان روابط صمیمانه ای با وی داشت، اما به محض آن که عین الدوله (متحد سیاسی شیخ فضل الله) بر مسند صدارت نشست، ساز مخالف کوک کرد و بنای ناسازگاری با امرای دولت گذاشت.

no titleدایی جان ناپلئون هنوز همسایه گراند هتل است

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-10T14:49:01+00:00

همه ما لااقل یک دو جین فیلم تاریخی دیده ایم که داستانشان در اواخر دوره قاجار یا اوایل پهلوی می گذرد و محل وقوعشان تهران قدیم است؛ وگویی این تهران قدیم خیابانی جز لاله زار نداشته که همه قهرمانان و ضد قهرمانان از آنجا عبور می کنند، کسب و کار همه آدم ها آن جاست و هر اتفاقی نیز همان جا رخ می دهد.

این است که کل تاریخ کشورمان در لاله زاری که علی حاتمی در شهرک سینمایی برای هزاردستان ساخت، خلاصه می شود و این لاله زار هم در گراند هتل معروفش.

واقعا لاله زار چیست که خاطره اش باید این قدر مزمزه شود و همه تاریخ یک شهر وبلکه یک کشور در پیاده روها و سینما تاترها و هتل هایش خلاصه شود؟ این لاله زار هرچه که هست، جای دوری نیست. کنار دستمان است. اما برای ما که عادت کرده ایم بهشت گمشده مان را در گذشته ببینیم و با افعال ماضی نرد عشق ببازیم، در دور دست ها جستجو می شود.

روی این حساب، وضع آن لاله زار بدلی در جاده مخصوص کرج به مراتب بهتر از لاله زار واقعی در دل این شهر فراموشکار است. آنجا لااقل آن تیر و تخته هایی که سرهم شده اند تا شکوه تهران قدیم را به نمایش بگذارند ، آنقدر محبوبیت دارند که روزی چند ده یا چند صد نفر بلیت بخرند و به دیدارشان بروند اما اینجا، همه از لاله زار اصلی گریزان اند. حق هم دارند. چه کسی از دود و دم و شلوغی خوشش می آید؟ کدام آدم عاقلی دلش می خواهد در پیاده روهای مملو از زباله و کنار جوی های آکنده از لجن قدم بزند؟ اصلا مگر در ازدحام موتوری ها و گاری های دستی جایی برای قدم زدن هست؟

no titleتالارهای نمایش فیلم در تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-02T15:37:43+00:00

پژوهش در نام و عملکرد سالنهای سینما در تهران یکصد سال اخیر درایران، دوره بندی جدیدی را درتاریخ نمایش فیلم، آشکار می کند که موضوع این نوشته است.

تجار و شخصیت های مشهور

اکثر سینماهای دورۀ قاجار، به نام افراد شناحته می شدند. آنها تجار مشهور و شخصیهای معتبر مثل عکاس ها بودند. میرزا ابراهیم خان صحافباشی ازجمله تجار است که به گفته فرزندش (جهانگیرخان قهرمانشاهی): حیاط پشت مغازه اش را که از سه راه مهنا تا ارباب جمشید امتداد داشت به نمایش فیلم اختصاص داد.

no titleتهران از روستایی کوچک تا شهری بزرگ

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-08-13T14:11:33+00:00

اگر تهران امروزی را ۵۳ تکه کنیم، یکی از تکه ها تهران عصر ناصری است که سلطان صاحبقران امر کرد آن را به اقتباس از پاریس هشت ضلعی بسازند و " دارالخلافه " بخوانند.

از اضلاع مورب این هشت ضلعی که بگذریم، از شمال به خیابان انقلاب، از جنوب به خیابان شوش، از شرق به خیابان هفده شهریور و از غرب به خیابان کارگر محدود می شد.

تهران از آغاز تا امروز - بخش اول

شهر پنج محله بزرگ به نام های دولت، سنگلج، محله بازار (غیر از خود بازار)، عودلاجان و چالمیدان داشت که بهترین منبع برای شناختشان آماری مربوط به سال ۱۳۲۰ هجری قمری یعنی هفت سال پس از مرگ ناصرالدین شاه و چهار سال پیش از مشروطیت است.

no titleگفتگو با غلامحسین کرباسچی شهردار سابق تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-16T18:57:52+00:00

از میان ۵۸ شهرداری که در یکصد سال گذشته کلیددار پایتخت بوده اند، یک نفر طولانی ترین دوره مدیریت را به نام خویش رقم زده؛ بیشترین پروژه ها را به اجرا درآورده؛ برای اولین بار در دوران اقتصاد نفتی، تهران را بدون پول نفت اداره کرده؛ طرح جابجایی پایتخت را به بایگانی فرستاده؛ پایه گذار رویه هایی شده است که خوب یا بد، بسیاری از آنها هنوز جاری اند و چنان بوده که همه شهرداران پیشین و پسین در قیاس با او لقب بهتر یا بدتر گرفته اند. او همان کسی است که از پشت میز مدیریت، یکراست پشت میله های زندان رفت: غلامحسین کرباسچی.

شهرداری که معروف است تهران را با اقتدار اداره کرده و آب و برق را به روی سازمان های دولتی بدهکار قطع می کرده، اکنون با همان اعتماد به نفسی که در دادگاه سخن گفت، از عملکرد دوران مدیریتش دفاع می کند.

اگرچه هنوز برای هر نقدی پاسخی در آستین دارد، اما این همان کرباسچی پیش از محاکمه نیست. او کسی بود که در دوران مدیریتش جز در زمان محاکمه به مصاحبه مطبوعاتی تن نداد و عاقبت ناگزیر شد که همه پرسش ها را یکجا به قاضی پاسخ دهد؛ اما وی - نه به ضرورت وظیفه سازمانی که به انتخاب شخصی - مدیرمسوول یک روزنامه منتقد شد که 12 تیر ماه امسال برای دومین بار توقیف شد.

گفتگو با کرباسچی شهردار سابق تهران - بخش اول

no titleسیر تحول ساخت و ساز در شهر تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-25T11:15:03+00:00

پس از وقوع انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷، تحولاتی که در ساخت و ساز شهری درکشور به ویژه شهر تهران آغاز شده بود، متوقف شد.

این در حالی بود که نیاز مسکن همچون نطفه ای در رحم شهر بارور می شد. در پایان جنگ، شهر تهران در مقابل هجوم مهاجران شهرهای دیگر کشور قرار گرفت و کمبود مسکن بیشتر از گذشته به چشم آمد.

یکی از نکات مهمی که در این دوره هیئت شهر را بیشتر به زشتی می کشید، عدم برخورداری از یک طرح منسجم جهت گسترش و توسعه شهر بود.

نقشه های شهر تهران در دوره های مختلف همچون بادکنکی است که در مواضع مختلف دچار تورم باشد. محدوده جنوبی شهر تهران که به سرحد راه آهن منتهی می شد، به سرعت به سمت جنوب رشد کرد و به دهات جنوبی متصل شد؛ در شرق در اطراف جاده قدیم خراسان تعداد زیادی شهرک های مسکونی و صنعتی شکل گرفتند و از شمال نیز دامنه های جنوبی رشته البرز مورد هجوم ساخت و ساز ها واقع شد. در غرب نیز گسترش به حدی وسیع بود که موجب شد ایستگاه عوارضی بزرگراه کرج در دل شهر قرار گیرد.

no titleسرنوشت نامعلوم انتقال پادگانها در ایران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-18T13:41:55+00:00

مقامات ایرانی از آغاز عملیات انتقال پادگانها، مراکز نظامی و کارخانه های بزرگ صنعتی دفاعی از شهرهای بزرگ به ویژه پایتخت به شهرهای دیگر خبر دادند.

تلاش برای بیرون بردن پادگانها از شهرهای بزرگ، به ویژه تهران، سابقه نسبتاً طولانی دارد و این نخستین بار نیست که مقامات ایرانی در این باره سخن می گویند.

بنابر گزارشهای موجود، این موضوع از زمان تصدی غلامحسین کرباسچی، شهردار اواخر دهه شصت تا اواسط دهه هفتاد خورشیدی تهران، مورد بحث و بررسی و گفتگو بوده است.

با اینکه کامران دانشجو، استاندار تهران سال گذشته اعلام کرده بود، انتقال پادگانها به خارج از شهر تهران به منظور تمرکززدایی یکی از برنامه های اجرایی مهم شهرداری در 85 محسوب می شود، این امر در سال 85 هم میسر نشد.

no titleصدسالگی اولین هنرستان صنعتی ایران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-20T14:42:09+00:00

طی مراسمی در تهران، صدمین سالگرد تأسیس اولین هنرستان صنعتی ایران که با همکاری آلمانیها در پایتخت تاسيس شد، جشن گرفته شد.

در این جشن که در نوع خود کم نظیر بود، نسلهای مختلفی از محصلان هنرستان ایران در کنار معلمانشان شبی پرخاطره را سپری کردند، رئیس شورای شهر تهران میهمان ویژه این مراسم بود.

یک سال پس از مشروطه

در زمانی که رفته رفته آلمانیها محبوبیتی برای خود در ایران ایجاد می کردند و گرایشهایی به این کشور میان روشنفکران ایجاد می شد، میرزا محمود خان احتشام السلطنه که مدتی وزیرمختار ایران در برلن بود، به تأسیس مدرسه ای با همکاری آلمان تشویق شد.

no titleاولین‌های طهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-19T15:27:26+00:00

بازهم ناصرالدین شاه، باز هم آوردن یکی دیگر ازمظاهر تمدن. او در یکی از سفرهایش به کشورهای غربی، بیمارستان‌های غربیان را دیده بود. ناصرالدین شاه پس از بازگشت به تهران تصمیم گرفت تا بیمارستانی در تهران دایر کند. او ناظم الاطباء، پزشک مخصوص خود را مامور تاسیس اولین بیمارستان تهران کرد.

ناظم الاطباء در سال ۱۲۹۰ هجری قمری، اولین بیمارستان تهران و ایران را در میدان حسن آباد و در محله‌ای به نام هشت گنبد، تاسیس نمود.

این بیمارستان تا سال‌ها به نام "مریضخانه دولتی" نامیده می‌شد. پس از آنکه این بیمارستان شروع به فعالیت کرد، ناظم الاطباء به ناصرالدین شاه پیشنهاد کرد تا در این بیمارستان، پزشکان تربیت شده ایرانی به معالجه بیماران بپردازند. پس از آن و با موافقت ناصرالدین شاه، تدریس رشته طب در مدرسه دارالفنون پذیرفته شد و هر ساله تعدادی دانشجو، به منظور فراگیری دانش پزشکی وارد این مدرسه می‌شدند و بر اساس تعالیم ناظم الاطباء به فراگیری این دانش می‌پرداختند. این عده، همزمان در مریضخانه دولتی و تحت نظر پزشکان غربی به کارآموزی پرداخته و توانستند اولین نسل از پزشکان تربیت شده دارالفنون شوند.

no titleمی توان رییس جمهور ساخت

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-08T15:58:34+00:00

شوراهای اسلامی شهر تهران، که در قانون اساسی جمهوری اسلامی، جایگزین انجمن های ایالتی و ولایتی شده بوده، پس از بیست و یک سال انتظار در اردیبهشت سال ۱۳۷۸ خورشیدی تشکیل شد. شکل گیری شوراها یکی از وعده انتخاباتی محمد خاتمی رییس جمهور وقت ایران بود که در شعارهایش کاهش تصدی گری دولت و افزایش قدرت مردم را وعده داده بود.

پس از انقلاب اسلامی که تغییرات بنیادی در نظام سیاسی ایران و زیر مجموعه های آن و همچنین سازوکار سازمان های غیر دولتی به وجود آورده بود، صفت "اسلامی" به نام بسیاری از سازمان ها و نهادها اضافه شد.

از جمله این نهادها شوراهای شهر و روستا بود که در زمان حکومت پهلوی انجمن شهر و روستا نام داشت اما در تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی به کوشش آیت الله محمود طالقانی تشکیل انجمن شهر و روستا به نام شوراهای اسلامی شهر و روستا به تصویب رسید.

تاخیر ۲۱ ساله

no titleتهران: خيابانهای شلوغ؛ هوای آلوده

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-02T15:49:39+00:00

تهران را می توان به نسبت جمعيت و وسعت آن يکی از پراتومبيل ترين شهرهای جهان خواند. تراکم خودروها در اين شهر سالهاست که ساکنان و مسئولان آن را با بحران ترافيک روبرو کرده و به نظر می رسد که بجز برخی اقدامات پراکنده و مقطعی تاکنون راه حل جامع و مشخصی برای حل آن ارائه نشده است. آلودگی شديد هوای تهران نيز که عمدتا ناشی از تردد تعداد بيش از اندازه خودروها در خيابانهای تهران است و در بسياری موارد از حد خطرناک و هشداردهنده نيز فراتر می رود، از جمله عوارض مستقيم و نگران کننده سنگينی ترافيک تهران بشمار می رود.

مجموعه مطالب زير به بررسی جوانب مختلف مشکل ترافيک تهران می پردازد.

no titleپاتوق جوانان تهرانی

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-06T17:53:51+00:00

جوانان تهرانی، از سال ها پیش، به تناسب زمان، مکان هایی را برای دور هم جمع شدن انتخاب می کنند و بیشترین وقت خود را در آن می گذرانند. طی چهار - پنج سال اخیر، تغییراتی در این پاتوق ها پدید آمده است.

پاتوق در واقع جایی است که افراد بیشترین وقت خود را در آن می گذرانند و

جوان ها دیگر چندان سر چهارراه ها و خیابان ها جمع نمی شوند و وقتشان را با متلک گفتن به جنس مخالف نمی گذرانند. جوانان دهه 1380 تهران، پاتوق های جدی تری از جوان های دهه های قبلی تهران دارند.

امید بیشتر از بیست سال ندارد و عاشق ماشین سواری در خیابان است؛ البته پول ماشین بازی اش را پدرش می پردازد. برای همین هم پاتوق های معروف در تهران را خیابان هایی می داند که امکان ماشین سواری را به جوان ها می دهند.

no titleگفتگو با دکتر محمدمنصور فلامکی استاد معماری

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-06T15:40:16+00:00

محمد منصور فلامکی از چهره های سرشناس معماری و شهرسازی ایران و استاد دانشگاه تهران است . او درباره تهران که می گوید باید ابر شهر خواندش و نه کلانشهر، حرف برای گفتن بسیار دارد؛ آن قدر زیاد که یکی را بگوید و صدتای دیگر را ناگفته بگذارد و سخنش در هر سو پراکنده شود.

مانند هر معمار و شهرساز دیگری پیچیده و با احتیاط سخن می گوید؛ شاید از آن رو که شهرهای امروز و شهرسازی امروز پیچیده اند و باید که با احتیاط درباره شان فکرد کرد، سخن گفت یا دست به کاری زد.

سخنان او با توصیفی دلربا از تهران آغاز می شود؛ آن گونه که بود، نه این گونه که هست : "وقتی کودک بودم، یعنی ۶۰ یا ۶۵ سال پیش، اگر آدم می خواست از تهران به تجریش یا شاه عبدالعظیم برود، می دانست که به سفر می رود و در میان راه بیابان و مزرعه فراوان بود. اما الان چند ده کیلومتر فاصله تهران و کرج یک وجب خاک آزاد ندارد."

"تهران این گونه نبود. چهار فصل به صورت قاطع از یکدیگر جدا می شدند، بهار واقعا سه ماه طول می کشید و پاییز با مناظر بی نظیری در غرب تهران همراه بود. ما در پاییز ابری را می دیدیم که از زرد تا نارنجی و قرمز رنگ می داد. اما الان به ندرت چنین اتفاقی رخ می دهد. هفت رود - دره به تهران می رسیدند که آب داشتند و دره های زیبایی را به موازات هم بوجود می آوردند."

no titleچهارراه ادیان در تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-07T13:39:01+00:00

خیابان قوام السلطنه تهران که حالا نامش به سی تیر تغییر کرده است، یکی از جالب ترین خیابان های این شهر نه فقط برای جهانگردان و توریست ها بلکه برای ساکنان جوانتر قرار دارد که در آن می توانند تنوع مذاهب پذیرفته شده در قانون اساسی ایران را از نزدیک شاهد باشند.

در این خیابان اگر کاتولیک باشید می توانید به کلیسا بروید، اگر پیرو دین موسی به کنیسه مراجعه کنید. آتشکده ای بزرگ نیز در شمال این خیابان قرار دارد که زرتشتیان در آن به عبادت می نشینند. صدای اذان مسجد هم در هر نوبت مسلمانان را به اقامه نماز دعوت می کند. مغازه ها و دفاتر اداری پیروان مذاهب هم در کنار هم قرارا دارد و از خیابان قوام السلطنه چهارراه مذاهب ساخته است.

شاید در ظاهر به نظر بیاید که پایتخت ایران که تنها ۲۰۰ سال از عمرش می گذرد، با پیروان ادیان غریبه است و تنها پیروان مذهبی رسمی ایران - یعنی شیعه دوازده امامی - را در خود جای داده است.

اما نباید فراموش کرد که تهران دهکده ای در شمال شهر باستانی "ری" بوده که روزگاری در میانه جاده ابریشم که غرب دنیای وقت را به شرق وصل می کرده، قرار داشته و بازرگانانی از گوشه کنار جهان به آن رفت و آمد و اقامت داشتند که هریک مذهبی و دینی داشته اند. از همین رو ری درابتدا و آرام آرام تهران، شاهد عقاید و باورهای مختلف و متعدد مذهبی شدند که آثار آن هنوز پابر جاست.

no titleتهران را چه رنگی می بینم؟

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-03T17:40:50+00:00

در تهران، شهری که به دلیل تردد بيش از حد خودروها و وجود آلاینده ها ساکنانش همواره آن را در هاله ای از دود خاکستری رنگ می بینند، پرسیدن هر سوالی از مردم در مورد اینکه شهرشان را چه رنگی می بینند، اغلب آنها را به یاد آلودگی بیش از حد هوای شهرشان می اندازد.

"تهران شاید برای کسانیکه دور از آن هستند و یا در روستا زندگی می کنند خوش رنگ و لعاب به نظر برسد و شهر آرزوهایشان باشد ولی با این همه آلودگی هوا و محیط زیست انتظار نداشته باشید بگویم آبی است."

وحید دانشجو و ساکن محله سبلان، ادامه می دهد: "این سوال را از هر شخص دیگری بپرسید که تهران چه رنگی است طبیعتا خواهید شنید که تهران با این همه ماشین و کارخانه، دود گرفته و سیاه است و همه انتظار باد و باران را می‌کشند تا از این آلودگی کاسته شود و چند روزی آسمان تمیز و آبی باشد."

امیر که دو سال از اقامتش در تهران می گذرد، می گوید: "اولین بار وقتی پس از 18 سال زندگی در آلمان و سوئد به ایران بازگشتم اولین منظره ای که از تهران دیدم چهره شهری بود در میان دودی تیره که همه جا را گرفته بود و فقط بخش هایی از آن زیر یک پرده سیاه رنگ پیدا بود . وقتی از سالن فرودگاه خارج شدم، انگار وارد تونلی از دود شدم، چشمانم به شدت می سوخت و مدتی طول کشید تا به این شرایط عادت کنم."

no titleاز "کالسکه آتشی" تا زانتیا سواری در جردن

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-03T14:55:34+00:00

آن روزگاری که این چهار چرخه ماشین نام اولین بار پا به خیابان های تهران گذاشت و خیابان های تا آنروز جز درشکه و قاطر ندیده را از دود و صدای خود پر کرد ، کمتر کسی گمان میبرد که روزی فرا رسد که بی او نشود روزگار گذراند. نه تهران آن روزگار تهران امروز بود و نه مردمش مردم امروز.

پس از عمری درشکه سواری به یکباره در خیابان چراغ برق و به قول جعفر شهری بالاتر از کوچه ناظم الاطباء کمپانی فورد دو دهانه دکان گرفته بود و در یکی از آنها یک سواری گذاشته بود و یکی را دفتر کار و فروشگاه خود ساخته بود و قصد داشت به مردم چیزی را بفروشد که آن موقع کالسکه آتشی اش نامیده بودند، تا بعد که کم کم شورلت و بیوک و دوج هم اضافه شدند و گاری خانه ها شدند گاراژ و آهنگری ها و گاری کالسکه سازها به تعمیرگاه اتومبیل تغییر نام دادند.

راندن کالسکه آتشی درشکه سواری نبود، برای خود دیسیپلینی داشت. ماشین سوار ها باید به اداره تصدیق نبش باب همایون میرفتند و امتحانی میدادند که محدود بود به دانستن اینکه در هنگام سبقت از سمت چپ ماشین های دیگر حرکت کنند و در حرکت سی متر با ماشین جلو فاصله داشته باشند و از سر بیرون کردن و خبر دار گفتن بپرهیزند و به جای داد زدن از بوق استفاده کنند. برای سمت راست رفتن یکبار و برای سمت چپ رفتن دوبار چراغ ها را خاموش و روشن کنند و هر وقت ممتحن گفت ترمز کنند.

no titleهوای تهران: بی دفاع در برابر آلاينده های متحرک زوج و فرد

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2005-12-11T12:29:40+00:00

مسئولان تهران تصميم گرفته اند با گسترش محدوده طرح ترافيک، برنامه زوج و فرد کردن خودروها را جهت کاهش آلودگی به اجرا بگذارند، تجربه ای که هفت سال پيش نتوانست سقف سياه اين کلانشهر را پاک کند.

کميته هماهنگی و نظارت مواقع اضطراری آلودگی هوای تهران همچنين تصميم گرفته است ايستگاه های سيار امداد رسانی در مناطقی از شهر تهران برای کمک به شهروندانی که دچار آلودگی شده اند، مستقر کند.

ميدان آزادی، ميدان فاطمی، ميدان تجريش و بازار تهران چهار منطقه ای است که اين ايستگاه ها از روز يکشنبه بيستم آذر ماه در آنجا مستقر می شوند.

هلال احمر نيز چادرهايی را در برخی مناطق برای کمک به شهروندان تهرانی بر پا خواهد کرد.

no titleکارتینگ؛ تفریح جوانان امروز ایران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-05-31T13:16:11+00:00

پیست کارتینگ فرمولا، در ضلع شرقی استادیوم آزادی بهانه تازه ای شده تا دختر، پسرهای ایرانی اوقات فراغت خود را در آنجا بگذرانند.

زوبین ناوی گزارش می دهد.

no titleگزارش ويدئويی: تهران به استقبال بهار می رود

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-27T14:56:41+00:00

تهران در روزهای مانده به آخر سال خورشيدی چهره ديگری به خود می گيرد. خيابانهای شلوغ و پر آتش در آخرين شب چهارشنبه سال، و جنب و جوش مردم در بازارهای برای خريد نوروزی خبر از رسيدن بهار می دهد.

گزارش ويدئويی زير تهران را در اين روزها به تصوير کشيده است.

شهرک سینمایی غزالی

2007-07-17T13:12:10+00:00

no titleمسابقات رالی هنرمندان برای اولین بار در تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-05-29T16:17:53+00:00

روز جمعه چهارم خرداد، به مناسبت سالگرد آزادی خرمشهر برای اولین بار یک مرحله مسابقه اتومبیلرانی رالی، با حضور هنرمندان ایرانی در تهران برگزار شد.

زوبین ناوی گزارش می دهد.

no titleمحله های تهران از دریچه دوربین شما - قلهک

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-25T17:37:42+00:00

دوراهی قلهک - تقاطع خیابان یخچال با خیابان شریعتی

نمایشگاه آبزیان

خانه مطهری - موزه آیت الله مطهری، خانه ای است که آقای مطهری تا دو سال پیش از کشته شدنش در آن زندگی می کرد

خانه شاعران معاصر ایران - این خانه، مرمت شده یک خانه قدیمی است که در خیابان دولت، نبش کوچه قلندری قرار دارد

کوچه آینه - این کوچه، یکی از کوچه های خیابان یخچال است که بر سر آن گل فروشی کوچکی قرار دارد

مرکز خرید قلهک - بر سر در آن، تاریخ 1329 حک شده است

مرکز هنری صبا - وابسته به صدا و سیما ی جمهوری اسلامی ایران است و در خیابان یخچال قرار گرفته است

مسجد قلهک

پارک موزه آب ، از مکان های تفریحی ِ محله قلهک است

خیابان یخچال

گورستان سربازان جنگ اول و دوم جهانی

شیر آب در دیوار خیابان یخچال

no titleنگاهی به برج های معروف تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-08T17:00:00+00:00

در دو دهه اخیر گرانی زمین و محدودیت فضا و منابع، شرایط متفاوتی را بر فعالیت های ساختمانی و احداث مجتمع های مسکونی در تهران تحمیل کرده و در نتیجه رشد افقی شهر، در مناطق مختلف به رشد عمودی مبدل شده. برج سازی هم از عواقب غیرقابل احتراز آن بوده است.

ساخت برج از حدود پانزده سال پیش و در پی افزایش نجومی قیمت ساختمان و رشد روزافزون تقاضا، رونق گرفت تا جایی که امروز تقریبا بخش بزرگی از شمال شهر تهران و مناطقی از شمال غربی شهر مملو از برج ‌هایی است که بسیاری از آنها از برج های دوران پیش از انقلاب هم بلندتر و چشم‌ گیرتر هستند.

برج های دوقلوی 21 طبقه "سامان۱" واقع در بلوار کشاورز، احتمالا اولین برج های مسکونی تهران به شمار می‌ روند که در سال ۱۳۴۹ ساخته شدند. کل بنای این برج دو قلو در ۲۱۰ روز ساخته شد، یعنی هر ۱۰ روز یک طبقه. این ساختمان از معدود تجارب مهندسی کشور در استفاده از قطعات پیش ‌ساخته محسوب می‌شود.

"ساختمان آلومینیوم" واقع در خیابان جمهوری، نرسیده به پل حافظ، قدمتی ۴۵ ساله دارد. وقتی به تابلوی سردر ورودی این ساختمان ۱۲ طبقه نگاه می‌ کنی، به سختی می شود از پشت غبار و جرم گرفتگی، سال ۱۹۶۲ حک شده روی آن را تشخیص داد. تمام طبقات ساختمان آلومینیوم تجاری است و بیشتر به مرکز تعمیر لوازم خانگی شهرت دارد.

سه برج بلند آ.اس.پ از جمله ساختمانهای بلندی هستند که در اوایل دهه ۵۰ خورشیدی، به دنبال برنامه‌های "مدرنیزاسیون پایتخت" به همراه چند برج دیگر سر به آسمان سپردند. گروه سازنده این برجها اکنون مشغول ساخت برج بین ‌المللی تهران است.

تالار بورس اوراق بهادار تهران، یکی از معروفترین برج های قدیمی تهران، ساختمانی در جنوب پل حافظ است که امروز به سالن بورس اوراق بهادار تهران اختصاص یافته است.

برج مخابراتی میلاد از هر جای تهران دیده می شود. این برج در مجموعه ‌ای به نام مرکز ارتباطات بین‌المللی تهران، در تپه‌های کوی ‌نصر (گیشا) واقع شده است. برج میلاد با ۴۳۵ متر ارتفاع بعد از برجهای سی ان تاور (تورنتو)، استانکینو (مسکو) و مروارید شرقی (شانگهای) بلندترین برج جهان محسوب می ‌شود. این نخستین بار است که سازه ای با این مشخصات بدون حضور حتی یک کارشناس خارجی انجام می شود.

برج مخابرات تهران واقع در میدان امام خمینی (توپخانه) اولین تجربه کارشناسان ایرانی در ساخت برج سازی مخابراتی محسوب می‌شود.

ساختمان پلاسکو واقع در چهارراه استانبول از برجهای تجاری است که ۵۰ سال پیش تقریبا همزمان با ساختمان آلومینیوم و توسط یک نفر ساخته شد. این پاساژ هم اکنون یکی از مراکز معروف برای تهیه پوشاک محسوب می شود.

برج سپهر، این برج، ساختمان مرکزی بانک صادرات است که معماری ساده ای به شکل مکعب مستطیل دارد. برج سپهر واقع در خیابان سمیه، با ۴۹۰۲ متر مربع مساحت و ۳۳ طبقه، یکی از ساختمانهای بلند تهران است.

برج های شهرک غرب. قبل از انقلاب ۵۷، دولت وقت برنامه هایی را با عنوان "مدرنیزاسیون پایتخت" به اجرا گذاشت که برج‌ هایی که در ضلع شمال شرقی میدان صنعت (شهرک غرب) دیده می‌شوند، ثمره آنهاست.

"برج بین المللی تهران"، در محدوده اتوبانهای کردستان، رسالت و شیخ بهایی واقع است. این برج با ارتفاع ۱۶۲ متر، بلندترین برج مسکونی تهران است که از شهریور ماه عملیات تکمیلی آپارتمانهایش انجام می ‌شود. این بنای عظیم بیش از ۲۲۰ هزار مترمربع زیربنا را در سه بال پهناور و در ۵۶ طبقه در خود جای داده است. این برج توانسته رکورد قیمت برج های مسکونی تهران را بشکند. طبقه اول تا دهم این برج را می‌ توانید مترمربعی حدود ۳ میلیون تومان بخرید، طبقه یازدهم تا بیستم را متری تقریبا ۳ میلیون و نیم، طبقه بیست و یکم تا سی‌ام متری ۴ میلیون، طبقه سی و یکم تا چهلم متری ۴ و نیم میلیون و در نهایت برای خرید طبقه چهل و یکم تا چهل و هفتم باید متری حدود ۴ میلیون و هفتصد هزار تومان بپردازید. قیمت طبقات بالاتر از ۴۷ که به صورت سه طبقه "تریپلکس" ساخته شده است به صورت نجومی بالا می رود!

no titleمحله های تهران از دریچه دوربین شما - بازار تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-07-16T18:53:46+00:00

برای بازار تهران نمی توان مرز دقیقی تعیین کرد. اما منطقه ای که به عنوان بازار بزرگ تهران شناخته می شود، از شمال به خیابان پانزده خرداد، از جنوب به خیابان مولوی، از شرق به خیابان مصطفی خمینی و از غرب به خیابان خیام محدود می شود.

خیابان 15 خرداد را اغلب مردم به نام راسته اصلی بازار می شناسند. در این راسته، بیشتر، ترددها صورت می گیرد و دسترسی های اصلی به بازار در اینجا اتفاق می افتد.

خیابان مصطفی خمینی، ضلع شرقی بازار به حساب می آید. کناره غربی این خیابان، مرکز فروش لوازم آشپزخانه و ظروف فلزی آشپزخانه است.

کناره شرقی خیابان مصطفی خمینی، که خود ضلع شرقی بازار است، بورس فرش و موکت و پتو است.

در بازار مسگرها پیش از این فقط مسگری می شد، اما با کم رونق شدن این صنعت، کم کم لباس فروشها جای مسگرها را گرفته اند.

فضای ورودی مسجد امام (مسجد شاه سابق) که بر خیابان 15 خرداد، ضلع شمالی بازار، قرار دارد.

بعضی قسمت ها و راسته های بازار، پایین تر از سطح زمین قرار گرفته اند. راسته پارچه فروش ها یکی از این راسته هاست.

نمایی از صحن اصلی مسجد امام. مسجد امام در واقع یکی از ورودی های بازار نیز به حساب می آید و خیلی از رهگذران با عبور از این مسجد به داخل بازار می روند.

کوچه و پس کوچه های بازار هم به نوعی محل کسب و کار هستند. این کوچه ها مسیرهای دسترسی به بازارها و راسته های دیگر هم محسوب می شوند.

بازار تهران از مراکز مذهبی تهران نیز هست. هیاتهای مذهبی بزرگی در بازار قرار دارند. این یکی از سقاخانه های قدیمی بازار است.

گرچه بخشی از بازار در خیابانها واقع شده، بخش های زیادی از راسته های آن، سرپوشیده هستند. این قسمتی است از راسته اصلی بازار بزرگ.

انواع رستوران ها و کافه های کوچک و بزرگ در محدوده بازار قرار دارند که ناهار و صبحانه سرو می کنند. اینجا قهوه خانه حاج اکبر است در اولین ساعات کاری.

بازار آنتیک، ساختمانی قدیمی دارد که روی سر در آن تاریخ 1324 شمسی به چشم می خورد. این بازار در قسمت سرقی بازار مسگرها، در کوچه هفت تن و در نزدیکی مسجد امام تقی قرار دارد.

no titleزندگی در حوزه های علميه تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2006-10-12T10:30:09+00:00

بهزاد جايز فارغ التحصيل رشته عکاسی از دانشکده هنر و معماری دانشگاه تهران است و از سال 1376 به صورت حرفه ای عکاسی می کند. مجموعه زير متشکل از عکسهايی است که او در طول بيش از يک سال از زندگی محصلان و مدرس های علوم دينی در بيش از 20 مدرسه مذهبی تهران برداشته است.

طلبه ای در حال خواندن اذان - (حقوق تمام عکسها برای بهزاد جايز محفوظ است.)

اتاق يکی از مدرس ها

کلاس درس منطق

طلبه ای در کنار حجره اش

زمانی برای استراحت

حياط یکی از حوزه های علميه تهران

طلبه ای در حال پيچيدن عمامه اش

تعدادی از طلبه های در اوقات فراغت خود به ورزش مشغول می شوند.

لحظاتی قبل از امتحان

در حال آماده شدن و رفتن به بيرون از حوزه

راهروی يکی از مدارس

نمايی از اتاق يک طلبه

no titleگشت و گذار در جمعه بازار تهران

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-06-29T15:31:00+00:00

جمعه بازار همانطور که از اسمش پیداست بازارچه ای است که روزهای جمعه از صبح تا بعد ازظهر در بعضی نقاط تهران برگزار می شود.

از انگشتر، تسبیح، قاب عکس، سنگهای قیمتی تا مجلات و صفحه های قديمی موسیقی در اين بازارها فروخته می شود.

تصاویری از تهران قدیم و تهران امروز

2007-07-07T16:32:03+00:00

no titleملک مدنی

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2007-05-19T16:19:17+00:00

no titleتصاويری از خيابانهای تهران در ساعات مختلف

https://nontonwae.pages.dev/persian/ — 2005-03-16T18:30:01+0000